บทำสีหน้าเฉยเมย แค่พูดคุยกับหญิงสาวแบบขอไปทีเท่านั้น
หลังจากดื่มไปสองแก้ว
มู่หลางก็ถลึงตาโต มือตบโต๊ะเสียงดัง จนแขกหลายคนหันมามองทางเขา
“แม่เล้า!”
“มานี่!”
แม่เล้าได้ยินเสียงตะโกนเรียก ก็รีบปรี่มาถามด้วยความสงสัย “คุณชาย มีอะไรรึ?”
มู่หลางตอบกลับเสียงเย็นชา
“ผู้หญิงคนนี้น่าเบื่อ เปลี่ยนคนอื่นมา”
แม่เล้าถึงกับพูดไม่ออก
แม้จะไม่พอใจ แต่ก็ได้แต่ส่งยิ้มเจื่อน แล้วเปลี่ยนหญิงสาวคนใหม่ให้
หญิงงามคนใหม่ที่เดินเข้ามามีนามว่า เสี่ยวเฟิ่งเซียน
กิริยามารยาทเรียบร้อย สดใสร่าเริง ถูกใจมู่หลางอย่างมาก
มู่หลางกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย พร้อมกับลูบไล้มือนุ่มๆ ของหญิงสาวด้วยความสำราญใจ
หนึ่งก้านธูปต่อมา…
ในที่สุดมู่หลางก็กินอิ่ม แล้วลุกเดินออกจากหอชุนเซียงไป
ทว่าทันใดนั้น เสี่ยวเอ้อ[A1] ที่ตาไวคนหนึ่งก็วิ่งมาขวางเขาไว้เสียก่อน
“คุณชาย ท่านยังไม่ได้จ่ายเงินเลย”
มู่หลางขมวดคิ้ว “เงินอะไร?”
“ก็เงินค่าบริการของเสี่ยวเฟิ่งเซียนไง” สีหน้าของเสี่ยวเอ้อคนเดิมเปลี่ยนไปทันควัน ด้วยคิดว่าอีกฝ่ายมาเพื่อกินฟรี
“ข้าสั่งให้เปลี่ยนตัวจากเสี่ยวเถาหงมาเป็นเสี่ยวเฟิ่งเซียน แล้วจะให้จ่ายเงินอะไรอีก?”
“เอ่อ…”
“แล้วเสี่ยวเถาหงเล่า ค่าตัวขอ
