งเสี่ยวเถาหง ท่านเองก็ยังไม่ได้จ่ายเงินเหมือนกัน”
“ข้าไม่ได้พูดคุยอะไรกับเสี่ยวเถาหง แล้วเหตุใดต้องจ่ายด้วย?” มู่หลางให้เหตุผล
เสี่ยวเอ้อผู้นั้นอึ้งกิมกี่ ยืนงงงันอยู่กับที่
“บ้าเอ๊ย…”
“เหมือนจะถูกนะ”
เสี่ยวเอ้อประจำหอนางโลมเกาศีรษะมึนงง พึมพำกับตัวเอง “เดี๋ยวนะ แล้วเงินค่าอาหารเล่า? ท่านจะไม่จ่ายหรือ?”
ตอนนี้ เสียงโต้เถียงได้ดึงดูดแขกหลายคนให้เข้ามามุงดู
บางคนถึงกับคิดตาม นิ้วมือขยับนับเลข
นั่นสิ…
เปลี่ยนตัวจากเสี่ยวเถาหงมาเป็นเสี่ยวเฟิ่งเซียน
ในเมื่อไม่ได้ยุ่งอะไรกับเสี่ยวเถาหง แล้วไฉนจะต้องให้ค่าตัวด้วย?
