ะกูลมู่กว่าสิบคนก็เดินทางมาถึงแล้ว พวกเขายืนเรียงรายอยู่ด้านหลัง มู่เสินฉวนเผชิญหน้ากับคนของตระกูลหวัง ราวกับกองทัพสองฝ่ายกำลังประจันหน้ากัน
ไอสังหารแผ่กระจายไปทั่วพื้นที่ในทันที เหมือนว่าหากตกลงกันไม่ได้ ก็พร้อมเปิดฉากโจมตีใส่กัน
หวังไห่เอ๋ย หวังไห่ ใกล้ตายแล้วยังพยายามเจรจาต่อรอง ช่างสมกับที่เป็นผู้นำตระกูลจริงๆ…
มู่เสินฉวนยิ้มหยัน โบกมือไปมาพร้อมพูดขึ้น “ไม่จำเป็น”
“เยี่ยนหรัน หลานสาวของข้าค่อนข้างเอาแต่ใจ ข้าให้มู่เฉินส่งนางไปเกิดใหม่แล้ว”
“ส่วนเรื่องถ้ำหลิงซู น้ำไกลไม่อาจดับไฟใกล้ได้ คงไม่ต้องพูดอะไรมากแล้ว!”
สิ้นเสียง กระบี่สีทองที่ก่อตัวขึ้นจากพลังจิตพลันปรากฏ พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องนภา มุ่งตรงไปยังผู้อาวุโสร่างผอมแห้งคนหนึ่งในกลุ่มคนของตระกูลหวัง
ผู้อาวุโสร่างกายผอมแห้งเบิกตากว้าง พลังปราณวิญญาณในร่างกายพลุ่งพล่าน เขาตบมือเพียงครั้งเดียว กระบี่สีทองก็แตกสลายไปได้
“บรรพบุรุษตระกูลหวัง ยังไหวอยู่หรือไม่?” มู่เสินฉวนจ้องมองลงมาจากเบื้องบน
“ฮ่าๆ! เจ้าคนอวดดี!”
“ถึงข้าจะตาย ก็จะลากเจ้าไปตายด้วย!” บรรพบุรุษตระกูลหวังแสยะยิ้มพร้อมบันดาลโทสะ ปลดปล่อยพลังปราณวิญญาณอันมหาศาลออกมาจากร่างแก่ชรา
เขาใช้เ
