วเหน็บแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ประหนึ่งความลับของพวกเขาถูกเปิดเผย แผนการร้ายที่ตระกูลหวังวางแผนไว้มานาน ถูกเปิดโปงเสียแล้ว
มู่เสินฉวนเห็นสีหน้าทั้งสองซีดเผือด ก็รู้ได้ทันทีว่าการคาดเดาของตัวเองถูกต้องแปดถึงเก้าส่วน จึงไม่พูดอะไรต่อ เพียงกล่าวเสียงเรียบเฉยออกมา
“เรื่องถอนหมั้นคงไม่จำเป็นแล้ว”
“ทิ้งชีวิตพวกเจ้าไว้ที่นี่ซะ!”
เยียนจู่เป็นคนแรกที่ตั้งสติได้ในบรรดาคนทั้งสาม เขามองตอบด้วยสายตาเหยียดหยาม และไม่แสดงความหวาดกลัวออกมาแม้แต่น้อย
“แค่ผู้นำของตระกูลเล็กๆ ที่มีโชคช่วยเท่านั้น”
“ผู้ฝึกตนระดับตำหนักม่วงเช่นนี้ ถ้ำหลิงซูของข้ามีตั้งหลายคน”
“แค่ดีดนิ้วก็ทำลายตระกูลมู่ของเจ้าได้แล้ว”
“ยังกล้าพูดว่าจะฆ่าข้าอีกหรือ?”
“โอ้?”
“เหตุใดต้องไม่กล้า!”
มู่เสินฉวนยิ้มเยาะ ก้าวเท้าออกเพียงก้าวเดียว ก็พลันปรากฏตัวต่อหน้าเยียนจู่ ชี้นิ้วไปที่เขา นิ้วมือที่ขาวผ่องดุจหยกนั้นขยายใหญ่ขึ้นในสายตาของเยียนจู่
“เจ้า…”
เยียนจู่ตกใจสุดขีด ยังไม่เอื้อนเอ่ยถ้อยคำจบ หน้าผากก็ถูกเจาะทะลุ เลือดไหลทะลัก สิ้นใจตายในทันที!
หวังเยี่ยนหรันเห็นดังนั้นก็ตกใจจนหน้าซีดเผือด ร่างกายพลันสั่นเทา นางไม่คิดว่ามู่เสินฉวนจะเด็ดขาดถึงเพียงนี้ ขนาดนำชื่
