สารถีตกใจโบกมือพัลวัน “ข้าไม่เกี่ยวนะ!”
ถานเอ๋อร์สายตาดุจเพลิงกวาดมองโดยรอบ ก่อนเอ่ยกับทหารรักษาพระองค์ที่กรูมาตรงหน้า “หลบไป ตอนนี้ข่อยบ่อยากต่อสู้”
หัวหน้าทหารม้าเป็นนายกองทหารม้านายหนึ่งของทหารรักษาพระองค์ แซ่โจว เมื่อครู่นี้เขามิได้อยู่ที่ตำหนักฉางชุน เขาเห็นว่าเป็นเด็กสาวอายุสิบสองสิบสาม จึงอดถามผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างฉงนมิได้ “แน่ใจนะว่าเป็นพวกนาง?”
ทหารรักษาพระองค์เอ่ย “เป็นพวกนาง ข้าน้อยประมือกับเด็กสาวนั่นที่ตำหนักฉางชุน นางยังทำคนของพวกเราบาดเจ็บด้วย ท่านนายกองต้องระวังตัวนะขอรับ”
“อืม ทหารที่รองผู้บัญชาการหลินนำออกมาล้วนอ่อนแอเพียงนี้เชียวรึ”
ทหารรักษาพระองค์ก็มีแบ่งหน่วยกองต่างๆ เช่นกัน นายกองทหารม้าผู้นี้บังเอิญอยู่คนละสังกัดกับรองผู้บัญชาการหลิน ความเร็วในการไล่ตามของทหารม้ารวดเร็วยิ่งกว่า เขาถูกโยกย้ายมาทำหน้าที่ชั่วคราว
ทว่าเมื่อเขาเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงเด็กหญิงคนหนึ่ง ก็พลันรู้สึกว่าลี่กุ้ยเฟยช่างทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่
เขาขี่ม้าขึ้นหน้าไปสองสามก้าวโดยไม่ชะลอความเร็วแม้แต่น้อย “ยอมจำนนเสียดีๆ ไม่เช่นนั้นจะฆ่าเจ้า”
“ข่อยสิบอกเป็นเทื่อสุดท้าย หลบไป!”
แววตาของถานเอ๋อร์ ชวน
