ทางด้านเหล่าฮูหยินหลังจากเตรียมลงเขา ฮูหยินรองก็ให้สาวใช้คนสนิทไปตามหาลู่หลิงหลงทันที ไหนเลยจะรู้หาคนไม่เจอ กลับนำข่าวที่ลู่หลิงหลงถูกองครักษ์เสื้อแพรจับตัวไปกลับมาด้วย
ฮูหยินรองดวงหน้าเผือดสี “เจ้าพูดอีกทีซิ! หลิงหลงถูกใครจับไปนะ?”
“อะองครักษ์เสื้อแพรเจ้าค่ะ!” สาวใช้ตอบอย่างหวาดกลัว “แล้วก็ฮูหยินน้อยกับถานเอ๋อร์สาวใช้ของนางด้วย พวกนางก็ถูกจับตัวไปเช่นกัน”
นายท่านรองลู่ขมวดคิ้วเอ่ย “องครักษ์เสื้อแพรจับพวกเชียนเชียนไปเพื่อการใด เจ้าเข้าใจผิดหรือไม่”
สาวใช้สะอื้นเอ่ย “บะบ่าวเห็นกับตาเลยเจ้าค่ะ!”
นายท่านรองลู่รีบถาม “คนอยู่ที่ใด”
สาวใช้ยกนิ้วขึ้นชี้ “พะเพิ่งออกจากวัดเจ้าค่ะ!”
นายท่านรองลู่รีบไล่ตามไป เพียงไม่นาน ก็กลับมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“เป็นอย่างไรบ้าง” ฮูหยินรองถามอย่างร้อนใจ
นายท่านรองลู่ถอนใจเอ่ยว่า “เป็นองครักษ์เสื้อแพร ผู้บัญชาการใหญ่โดนลอบสังหารที่วัด หลิงหลงกับเชียนเชียนดันบังเอิญอยู่แถวนั้นพอดี องครักษ์เสื้อแพรสงสัยว่าพวกนางจะเป็นคนนำนักฆ่ามา”
ฮูหยินรองตกตะลึง “ผู้บัญชาการใหญ่ก็อยู่ที่วัดรึ”
นายท่านรองลู่เอ่ย “เด็กน้อยเมื่อครู่นี้…ก็คือคุณหนูของจวนผู้บัญชาการประจำนคร
