ต่อ ทั่วทั้งเรือนมีแต่เสียงเบิกบานของนาง
ครั้นทานอาหาร แม่นมหลี่ก็กลับมา ปั้นซย่าเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้นางฟัง นางไม่คิดเลยว่าแค่ช่วงเวลาที่ตนกับป้าหูไปเอาสำรับเช้าที่ครัวกลาง สินเจ้าสาวของคุณหนูของตนเกือบจะโดนคนชิงเอาไปเสียแล้ว
“ตั้งแต่โบราณมา สินเจ้าสาวเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของสตรี ยินดีกตัญญูต่อบ้านสามีเรียกว่าน้ำใจ มีบ้านสามีที่ไหนเขามาแย่งชิงกันบ้าง ดีร้ายอย่างไรนางก็เป็นผู้ใหญ่ เหตุใดจึงได้…”
“หน้า! ด้าน! ไร้! ยาง! อาย! เช่น! นี้!” ถานเอ๋อร์เอ่ยแทนแม่นมหลี่ให้จบ
แม่นมหลี่ยิ้มเจื่อนๆ ก่อนตีหน้าเคร่งเอ่ยว่า “ห้ามพูดจาส่งเดช”
ถานเอ๋อร์สองมือกอดอก “ในใจเจ้าบ่แม่นคิดจังซี่อยู่ติ้”
แม่นมหลี่เอ่ย “ระวังภัยที่ออกจากปากเจ้าจะทำคุณหนูเดือดร้อน”
ถานเอ๋อร์เบ้ปาก “ไผมารังแกพี่สาว ข่อยสิตีกลับไป!”
แม่นมหลี่เป็นคนที่ให้ความสำคัญกับกฎระเบียบมาก และมีนิสัยหัวโบราณ การกระทำในวันนี้ของถานเอ๋อร์ในสายตานางนั้นค่อนข้างเกินกว่าเหตุ ลงมือหนักเกินไป ล่วงเกินเหล่าฮูหยินยังไม่ต้องพูดถึง เกรงว่านายท่านใหญ่ก็คงไม่ชอบใจเช่นกัน
ด้วยเหตุนี้ เกรงว่าคุณหนูจะอยู่ที่ตระกูลลู่ได้ลำบากมากขึ้น
เมิ่งเชียนเชียนรู้ดีว่าแม
