ก็กล้าขวาง!”
แม่บ้านวั่นเท้าเอวเอ่ย “ขวางเจ้าแล้วจะทำไม”
แม่บ้านโจวยืดตัวขึ้นตรง “ข้าเป็นถึงแม่นมของคุณชายใหญ่ ข้าเป็นคนป้อนนมเลี้ยงดูคุณชายใหญ่มาจนโต! ต่อให้ข้าไปเรือนของคุณชายใหญ่ ก็ต้องมีคนเชิญเข้าไปอย่างนอบน้อม ฮูหยินน้อยสูงส่งกว่าคุณชายใหญ่อีกหรือ”
“เช่นนั้นเจ้าก็ไปเรือนคุณชายใหญ่เสียสิ มาทำอะไรที่เรือนไห่ถังของพวกเราล่ะ”
“เจ้า…”
แม่บ้านโจวโมโหยกใหญ่ เห็นว่าตนเกือบโดนคนแซ่วั่นหลอกเข้าให้ ก็ไม่เปลืองน้ำลายกับนางอีก จะบุกเข้าไปโดยตรงเลย
แม่บ้านวั่นก็ไม่ให้นางได้สมหวัง ผลักนางลงพื้น
ผลักทีเดียว ทั้งสองฝ่ายก็เข้าปะทะกันทันที
ป้าหลิวแรกๆ ไม่กล้าลงมือ อย่างไรเสียก็เป็นคนของเหล่าฮูหยิน เทียบกับคนของหลินหว่านเอ๋อร์แล้ว น้ำหนักไม่เท่ากัน
ทว่าเห็นแม่บ้านวั่นฟาดเสียเต็มที่เพียงนั้น นางจึงกัดฟันโผเข้าไปด้วย
คนจากเรือนเหล่าฮูหยินโดนตีจนต้องกุมหัวหนีหัวซุกหัวซุน แม่บ้านโจวเห็นว่าสู้ไม่ชนะ ก็วิ่งไปที่เรือนชั้นนอกอย่างไร้ยางอาย ตามบ่าวรับใช้ที่กำลังทำงานและผู้คุ้มกันเรือนมาด้วยกันทั้งหมดสิบกว่าคน
แม่บ้านวั่นกับป้าหลิวโดนกดตัวไว้แน่น
แม่บ้านโจวพาพวกบ่าวรับใช้บุกเข้าไปในเรือนไห่ถัง
“เก็บเงินไว้ไห
