าหัน ผมเผ้ายุ่งเหยิง มีปรอยผมยุ่งมาติดมุมปาก สภาพอเนจอนาถราวกับโดนลงทัณฑ์
นางคิดจะดิ้น ทว่าถูกหญิงรับใช้มีอายุเรี่ยวแรงดีสองคนกดเอาไว้แน่น คุกเข่าจนเจ็บไปหมด
เมิ่งเชียนเชียนมองนางด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
นางกำหมัดแน่น แววตาคุกรุ่นด้วยความเคียดแค้น
ปั้นซย่าหอบเครื่องประดับมาหา “คุณหนู ครบแล้วเจ้าค่ะ!”
เมิ่งเชียนเชียนเอ่ยนิ่งๆ “พวกเรากลับ”