แต่งเต็มพลันดูโทรมขึ้นมาหลายส่วน
เมิ่งเชียนเชียนปรายตามอง ก่อนสั่งนิ่งๆ ว่า “ไปเอามา”
ปั้นซย่ากับพวกหญิงรับใช้มีอายุที่เรี่ยวแรงดีของเรือนไห่ถังเข้ามาในห้องทันที
ลี่ว์หลัวถามว่า “พวกเจ้าจะทำอะไร”
ปั้นซย่าแย่งกำไลหยกแดงมาจากมือนาง พร้อมกับอันที่อยู่บนโต๊ะมาด้วย “ปีศาจจิ้งจอกตัวหนึ่งก็คู่ควรสวมใส่กำไลดีๆ เช่นนี้รึ ถุย!”
ลี่ว์หลัวยื่นมือไปแย่ง “นี่ท่านแม่ทัพเป็นคนมอบให้คุณหนูข้า!”
หญิงรับใช้มีอายุเรี่ยวแรงดีคนหนึ่งมาขวางหน้านางไว้ ก่อนจะสะบัดมือตบหน้าฉาดหนึ่ง “ท้องโย้ขนาดนี้แล้ว ยังจะมา ‘คุณหนูข้า’ อยู่อีก หน้าไม่อาย!”
ปั้นซย่าแค่นเสียงเอ่ยว่า “นั่นน่ะสิ!”
หญิงรับใช้มีอายุเรี่ยวแรงดีอีกสองคนขวางหลินหว่านเอ๋อร์ไว้ ไม่เสียเวลาเปลืองน้ำลายกับนางสักนิด จับแขนนางคนละข้างให้คุกเข่าลงกับพื้น ก่อนดึงต่างหูและดอกไม้ประดับของนางออก
หลินหว่านเอ๋อร์หันมองเมิ่งเชียนเชียนอย่างเย็นเยียบ
“ยังกล้าถลึงตาใส่คุณหนูข้าอีกรึ”
หญิงรับใช้มีอายุเรี่ยวแรงดีที่อยู่ทางซ้ายสะบัดมือตบหน้านางสองฉาด “หากยังถลึงตาใส่อีกข้าจะควักลูกตาเจ้าซะ! จัดการของต่ำตมเยี่ยงเจ้า หญิงแก่อย่างข้ามีวิธีถมเถ!”
หลินหว่านเอ๋อร์โดนตบจนหน้
