องโกหกหรือ”
องครักษ์เสื้อแพรชะงัก
ในเมื่อมิได้สงสัยในผลงานทางการทหารของลู่หลิงเซียว แล้วเหตุใด…จึงเปลี่ยนจากยี่สิบไม้เป็นสามร้อยไม้เสียเล่า มิใช่เพราะลองหยั่งเชิงศักยภาพของลู่หลิงเซียว เช่นนั้นเพราะเหตุผลอื่นหรือ
ลู่หยวนโบกมือนิ่งๆ “เอาล่ะ ที่ควรลงโทษก็ลงโทษแล้ว ที่ควรให้รางวัลก็ให้พร้อมกันไปเลยแล้วกัน โอรสสวรรค์ของพวกเรา…ทรงแยกแยะโทษทัณฑ์ออกจากการให้รางวัลชมเชยชัดเจน และปกครองบ้านเมืองอย่างมีคุณธรรม”
องครักษ์เสื้อพรคุกเข่าลงข้างหนึ่งคำนับให้ “ขอรับ! นายท่าน!”
เรื่องของลู่หลิงเซียวลือกันทั่วเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว มีคนเห็นกับตาว่าเขาถูกเปลหามออกมา ทั่วร่างโชกโลหิต อาการร่อแร่
ตั้งแต่ลู่หยวนกุมอำนาจ จวนผู้บัญชาการประจำนครหลวงก็กลายเป็นเหมือนนรก จะมีสักกี่คนกันที่เข้าไปแล้วออกมาโดยปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน
ลู่หยวนโดนปวงชนด่าว่าอีกครั้ง
เพียงแต่ลู่หยวนกลับไม่แยแส เทียบกับการซื่อสัตย์กล้าหาญแล้ว เป็นยมราชที่ผู้คนหวาดกลัวไม่ดีกว่าหรือ
ทว่า ก็มีพวกที่ด่าทอลู่หลิงเซียวเช่นกัน ด่าว่าเขาพาเมียนอกสมรสกลับจากชายแดนด้วยคนหนึ่ง สวมรอยเป็นลู่ฮูหยินไปร่วมงานเลี้ยงหยิบของเสี่ยงทายที่จวนผู้บัญชาการประจำนครหลวง
