“ที่แท้ ข้าจะร่วมเตียง ยังต้องให้เจ้าอนุญาตหรือนี่ ช่างปากดีจริงๆ!”
เมิ่งเชียนเชียนยิ้มเหน็บ
สองคนนี้ ช่างเหมาะสมกันยิ่งนัก เอาเรื่องร่วมเตียงมาเป็นบุญคุณใหญ่หลวงต่อนางกันทั้งคู่
รวมถึงพ่อสามีของนางก็ด้วย คิดว่าบุตรชายของเขาเนื้อหอม ขอแค่กลับมาอยู่ข้างกายนาง นางก็ควรจะยอมรับความขมขื่นทุกอย่างแต่โดยดี กระทั่งซาบซึ้งปลื้มปริ่มใจ
พวกเขาไม่ถามนางเสียบ้างว่านางต้องการหรือไม่
“เจ้ามันนางปีศาจหน้าเหม็น! คุณหนูของข้าจะร่วมเตียงกับท่านเขย ต้องให้เจ้าอนุญาตด้วยรึ เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน ไม่มีวาสนาเป็นนายหญิงของบ้าน แต่กลับทำตัวเป็นนายหญิงของบ้านเสียอย่างนั้น ไม่ส่องคันฉ่องชะโงกดูเงาเสียบ้าง ว่าตัวเองเป็นเช่นไร!”
ปั้นซย่าเลิกม่านพุ่งเข้ามาด่าทอหลินหว่านเอ๋อร์ยกใหญ่
คุณหนูของนางไปทำเวรทำกรรมอะไรมาหนอ ถูกทั้งบ้านดูถูกเช่นนี้ นึกไม่ถึงว่ายามนี้แม้แต่ปีศาจจิ้งจอกนอกสมรสก็คิดจะขึ้นมาขี่บนหัวคุณหนูของนางแล้ว ช่างหน้าด้านนัก!
แม่นมหลี่ก็หน้าตึงเข้ามายืนข้างกายคุณหนูตนเช่นกัน ก่อนเอ่ยกับหลินหว่านเอ๋อร์ว่า
“บ่าวเรียกท่านว่าแม่นางหลิน แต่ท่านอย่าคิดจริงๆ นะว่าตัวเองเป็นแม่นาง แม่นางบ้านใดบ้างวิ่งแจ้
