นมาเป็นน้อยคนอื่นเช่นนี้ ซ้ำยังวิ่งโร่มาอวดเบ่งใส่ภรรยาเอกโดยไม่รู้สึกละอายด้วย คุณหนูของข้าใจกว้าง ไม่ถือสาเจ้า แต่คนเรามันต้องมีความตระหนักรู้บ้างสิ พูดให้ไม่น่าฟังหน่อย เจ้าตั้งครรภ์อยู่ข้างนอก คุณหนูข้าไม่ยอมรับ เขาก็คือมารหัวขน ไม่มีสิทธิ์เป็นแม้แต่บุตรสายรอง! ต่อให้เทหงฮวาถ้วยหนึ่งให้เจ้าแท้งบุตร ก็ไม่มีผู้ใดว่าคุณหนูข้าได้แม้เพียงครึ่งคำ! หากข้าเป็นเจ้า จะเก็บหางเป็นคน ออกมาทำคนอัปมงคลน้อยๆ หน่อย!”
แม่นมหลี่ปกติแล้วไม่ได้ปากคอเราะรายเพียงนี้ ทว่ายามได้ปากร้ายขึ้นมาก็ไม่ธรรมดาเลย
หลินหว่านเอ๋อร์โดนตอกหน้าจนหน้าแดงก่ำ
นางกำหมัดแน่น ใช้ภาษามือกับเมิ่งเชียนเชียนว่า : ข้ามีชาติตระกูลขุนพล เล่าเรียนแต่วิชากำจัดศัตรูในสนามรบ พวกเล่ห์กลช่วงชิงความโปรดปรานในเรือนหลังของพวกเจ้า ข้าไม่ถนัด และไม่อยากถนัดด้วย!
เมิ่งเชียนเชียนแค่นเสียงเอ่ย “แย่งสามีคนอื่น อยู่ด้วยกันโดยไม่แต่งงาน ก็เป็นวิชาที่เจ้าเล่าเรียนจากตระกูลขุนพลด้วยหรือ อย่ามาทำให้ตระกูลขุนพลแปดเปื้อน เจ้าไม่คู่ควร!”
หลินหว่านเอ๋อร์ : เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร
เมิ่งเชียนเชียน “ข้าไม่สนว่าเจ้าเป็นใคร! ไสหัวไป!”
ปั้นซย่าชี้ไปที่ประตูทันที “ค
