่นัก นอนไม่หลับทั้งราตรี เช้านี้ก็ไอเป็นเลือด เมื่อครู่เพิ่งจะข่มตาหลับไปได้
เหล่าไท่จวินมองใบหน้าซีดเผือดของลู่หมู่ ก่อนถอนหายใจกลุ้มๆ
เมิ่งเชียนเชียนมองลู่หมู่นิ่งๆ
ในบ้านนี้ คนที่ดีกับตนก็มีเพียงเหล่าไท่จวินและลู่หมู่เท่านั้น
เมื่อนางออกมาจากเรือนหลัก ปั้นซย่าก็ถอนใจเอ่ยเสียงเบาว่า “ฮูหยินใหญ่ช่างน่าสงสาร”
ปั้นซย่าไม่ได้เห็นใจท่านเขย แต่ฮูหยินใหญ่เป็นคนดี ฮูหยินใหญ่เสียใจถึงเพียงนี้ นางชักจะทนดูไม่ได้
“คุณหนู พวกเรา…ไปร้องขอความเมตตาที่จวนผู้บัญชาการประจำนครหลวงดีหรือไม่”
