รประจำนครหลวง ลู่สิงโจวก็ตามนางไปที่ห้องหนังสือทันที ถามถึงต้นสายปลายเหตุของการลักพาตัว
นางเล่าให้ฟังอย่างละเอียด
ลู่สิงโจวเดาว่าเรื่องนี้อาจทำลายชื่อเสียงของลู่หลิงเซียว จึงบอกนางว่า เขาจะให้ลู่หลิงเซียวย้ายไปที่เรือนไห่ถัง ไม่เอาแต่สนใจสตรีนางนั้นอีกต่อไป
แม่นมหลี่ถอนใจเอ่ยว่า “เหตุใดท่านเขยจึงไม่เห็นความดีของคุณหนูบ้างเลยนะ”
เมิ่งเชียนเชียนจดบัญชีต่อ “เขาเห็นหรือไม่ ไม่สำคัญ”
“คุณหนูเจ้าคะ!”
ปั้นซย่าหิ้วกล่องอาหารเข้ามา งับประตูปิด ยิ้มแย้มเดินมาหา ก่อนหยิบสำรับเช้าในกล่องออกมา
โจ๊กลูกเดือยหนึ่งชาม กับแกล้มหนึ่งจาน ซาลาเปาไส้เนื้อผสมหน่อไม้สองลูก และเนื้อแดดเดียวหนึ่งจาน
หมู่นี้ห้องครัวกลางแย่มาก มีแค่โจ๊กกับกับแกล้ม ซาลาเปากับเนื้อแดดเดียวเป็นปั้นซย่าเข้าครัวเล็กเอง
แม่นมหลี่ยกน้ำอุ่นกับผ้ามา
เมิ่งเชียนเชียนล้างมือ ก่อนถามว่า “ส่งถ่านไปให้ทางท่านแม่หรือยัง”
ปั้นซย่ายิ้มเอ่ย “ส่งไปแล้วเจ้าค่ะ คุณหนูเดาถูกจริงๆ ด้วย พวกนางถามว่าถ่านมาจากไหน บ่าวบอกว่าเหล่าไท่จวินเป็นคนให้ ตามที่คุณหนูกำชับไว้เลย!”
ตั้งแต่เมิ่งเชียนเชียนถูก ‘สูบเลือดสูบเนื้อ’ จนเกลี้ยง เหล่าฮูหยินก็เป็นคนดูแลบ้าน
นาง
