นั้น ประตูใหญ่ถูกคนถีบล้มเสียงดังโครม
ลู่หลิงเซียวในชุดเกราะสีเงินตลอดร่าง ดุจเทพเจ้า เหยียบย่างเข้ามาด้วยมาดอันแข็งแกร่ง
สายลับเป่ยเหลียงสองคนชะงักงัน
หลินหว่านเอ๋อร์วิ่งถลาไปหาลู่หลิงเซียว
ส่วนเมิ่งเชียนเชียนโผไปหาสายลับเป่ยเหลียง ชิงตัวเด็กคนนั้นมาจากมือเขา ดันฝ่ามือขึ้น ต่อแขนคืนให้เด็กน้อย
สายลับเป่ยเหลียงสูญเสียตัวประกัน จึงหันมาจ่อดาบพาดคอเมิ่งเชียนเชียนแทน
ขณะเดียวกัน หลินหว่านเอ๋อร์ก็ถูกสายลับอีกคนใช้แส้ตวัดตัวกลับมา
ลู่หลิงเซียวจำต้องเลือกช่วยคนใดคนหนึ่ง
เขากัดฟัน ใช้ดาบฟันแส้เก้าท่อนสะบั้น!
หลินหว่านเอ๋อร์ตกสู่อ้อมแขนเขา เขากอดสตรีในอ้อมแขนแน่น สายตากลับทอดมองไปยังภรรยาเอกที่ถูกสายลับเป่ยเหลียงจับตัวไป
เมิ่งเชียนเชียนสงบนิ่ง ไม่ร้องให้ช่วย และไร้เสียงหวีดร้องใดๆ
ลู่หลิงเซียวแววตาเคร่งขรึมขึ้น กระชับด้ามดาบแน่น
