ของนางลงนามประทับลายนิ้วมือ จากนั้นก็มอบสัญญากู้ยืมให้แก่เหล่าฮูหยิน
ฮูหยินรองบ่นขึ้นว่า “ให้ตระกูลจ้าวไปหมดแล้ว พวกเราจะกินอะไรกันล่ะทีนี้ อดๆ อยากๆ กันรึ”
เมิ่งเชียนเชียนเอ่ยอย่างจนด้วยเกล้า “ห้องคลังยังมีทองคำ เงิน และเครื่องประดับอีกจำนวนหนึ่ง หากในจวนลำบากจริงๆ ก็เอาไปจำนำมาไว้ใช้จ่ายก็แล้วกันเจ้าค่ะ กุญแจท่านย่าก็ไม่ต้องคืนเชียนเชียนแล้ว”
นี่คือจะไม่ดูแลบ้านแล้ว
ทว่าเหล่าฮูหยินจะพูดอะไรได้
เมิ่งเชียนเชียนถูก ‘สูบเลือดสูบเนื้อ’ หมดแล้วจริงๆ!
ครั้นกลับมาถึงเรือนไห่ถัง แม่นมหลี่ก็ปวดใจยิ่งนัก
“คุณหนู ท่านจะให้ตระกูลจ้าวยืมหนึ่งหมื่นตำลึงสุดท้ายไปเช่นนี้น่ะหรือเจ้าคะ สัญญากู้ยืมก็ไม่เก็บไว้ในมือเอง ภายหน้าตระกูลจ้าวไม่ยอมจ่ายจะทำอย่างไร”
เมิ่งเชียนเชียนเอ่ย “ตระกูลจ้าวย่อมไม่จ่ายอยู่แล้ว”
มีอำนาจมีตำแหน่ง ต่อให้ไม่มีสัญญากู้ยืม ก็ไม่มีผู้ใดกล้าค้างหนี้ แต่หากเป็นคนไร้อำนาจไร้ตำแหน่ง ต่อให้มีสัญญากู้ยืมอยู่ในมือมากมาย มีหลักฐานมากพอ อีกฝ่ายก็ไม่ยี่หระ และไม่ยอมจ่ายจนถึงที่สุด
เคราะห์ร้าย ที่เมิ่งเชียนเชียนคืออย่างหลัง
ดังนั้นนางจึงไม่ได้หวังว่าตระกูลจ้าวจะคืนเงินตั้งแต่แรกแล้ว
กลางดึก
เมิ่
