มกัน
คุณหนูไม่คุ้นเคยกับการใช้ชีวิตในเมืองหลวง ที่พึ่งพิงสักคนก็ไม่มี ยากที่จะเอาชนะตระกูลลู่ได้
ปั้นซย่าได้ยินถ้อยคำนี้ก็วิตกขึ้นมา “คุณหนู!”
เมิ่งเชียนเชียนเอ่ย “ไม่เป็นไรหรอก”
บุรุษสามารถขอหย่าภรรยาได้จากเหตุผลเจ็ดประการ[1] ซึ่งมีอีกสามประการเช่นกันที่สามีไม่อาจขอหย่ากับภรรยาได้
ภรรยาที่ไร้บ้านเดิมให้กลับ เคยไว้ทุกข์ให้แก่บ้านสามีเป็นเวลาสามปี และก่อนแต่งยากจนหลังแต่งร่ำรวย
ซึ่งหมายความว่าสตรีที่ไร้บ้านเดิมให้กลับนั้นสามีจะขอหย่าร้างไม่ได้ เคยไว้ทุกข์ให้บ้านสามีเป็นเวลาสามปีนั้นขอหย่าร้างไม่ได้ ยามแต่งกันบ้านสามียากจนข้นแค้น ภายหลังร่ำรวยขึ้นมาก็ขอหย่าร้างไม่ได้
นางเคยไว้ทุกข์ให้กับลู่หลิงเซียวและปู่ของเขาจนครบกำหนดแล้ว ลู่หลิงเซียวคิดจะขอหย่ากับนาง ฝันไปเถอะ!
ทว่า ความกังวลของแม่นมหลี่ใช่ว่าจะไร้เหตุผล
นางควรวางแผนไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ จริงๆ นั่นแหละ
“แม่นม ไปเอาสมุดบัญชีในช่วงเวลาห้าปีนี้มาให้หมด แล้วลองคำนวณสินเจ้าสาวข้าทีว่ายังเหลือเท่าใด”
