ช้น้ำเสียงนุ่มนวลสุดแสน เอ่ยถ้อยคำที่คมกริบบาดลึก
ต่อให้ลู่หลิงเซียวเป็นบุรุษ ก็ไม่อาจวางศักดิ์ศรีนี้ลงได้
เมิ่งเชียนเชียนถอนหายใจเฮือกหนึ่ง “ไม่สู้เอาอย่างนี้ ข้าจะแอบปิดบังให้ท่านพี่เอง! แม่นมหลี่ เจ้ารีบไปเอาเงินมาจ่ายบัญชีของแม่นางหลิน! อย่าบอกเด็ดขาดนะว่าข้าเป็นคนให้! บอกไปว่าเป็นเงินเดือนทหารของท่านพี่เอง! ท่านพี่เลี้ยงดูสตรีของตัวเองได้!”
“ไม่ต้อง!”
ลู่หลิงเซียวสีหน้าเย็นเยียบดุจน้ำแข็งลุกขึ้นยืน ก่อนสะบัดแขนเสื้อจากไป!
แม่นมหลี่กับปั้นซย่าต่างพรูลมหายใจโล่งอก
เมื่อครู่นี้พวกนางกลัวยิ่งนักว่าท่านแม่ทัพจะโมโหคุณหนูจนลงมือลงไม้!
“คุณหนู วันนี้นับว่าท่านเปิดเผยจนหมดเปลือกแล้ว สิ่งที่แน่นอนไม่กลัว กลัวก็แต่สิ่งที่ไม่แน่นอน สุนัขจนตรอกยังกระโดดกำแพงได้เลย เกิดท่านเขยโกรธขึ้นมาจริงๆ อารามเดือดดาลฟ้องหย่ากับคุณหนู…จะทำเช่นไรเจ้าคะ ถึงเวลานั้น พวกเขาไม่คืนสินเจ้าสาวให้ พวกเราได้หมดหนทางแน่”
กล่าวเสียดิบดีว่าสินเจ้าสาวเป็นของสตรี แต่บนโลกนี้มีความเป็นธรรมมากมายเพียงนั้นเสียที่ไหน
ที่ถูกขอหย่า พูดตรงๆ แล้วล้วนเพราะบ้านเจ้าสาวสู้บ้านสามีไม่ได้ หากสู้ได้ก็คือการหย่าร้างที่ทั้งสองยินยอมร่ว
