กเรื่องหนึ่ง พรุ่งนี้จวนผู้บัญชาการประจำนครหลวงจะจัดงานเลี้ยง เจ้าให้เชียนเชียนเตรียมตัวด้วย ข้ากับแม่เจ้าจะพาเจ้ากับเชียนเชียนไปร่วมงานเลี้ยงที่จวนผู้บัญชาการประจำนครหลวง”
ลู่หลิงเซียวเอ่ยอย่างฉงนว่า “พวกเราไม่เคยไปมาหาสู่กับจวนผู้บัญชาการประจำนครหลวงเลย งานเลี้ยงอะไรหรือขอรับ”
ลู่สิงโจว “งานเลี้ยงหยิบของเสี่ยงทาย[1]”
ลู่หลิงเซียว “ใครหยิบของเสี่ยงทายรึ”
ลู่สิงโจว “บุตรสาวของผู้บัญชาการใหญ่ลู่”
ลู่หลิงเซียวตกใจกว่าเดิม “เขามีลูกแล้วหรือ เขาไม่เคยแต่งงานมิใช่หรือ”
อันที่จริงผู้บัญชาการใหญ่ประจำนครหลวงผู้นี้ถึงวัยครองเรือนตั้งนานแล้ว ทว่าไม่ทราบด้วยเหตุใดจึงไม่แต่งภรรยาเสียที ได้ยินว่าเขาเจ้าชู้ประตูดิน เหลวไหลไม่บันยะบันยัง ไม่มีแม่นางดีๆ ที่ไหนกล้าแต่งกับเขา
