บทที่ 128 แดนวางรากฐาน อีกหนึ่งผู้บรรลุ
โลกดวงดาว…จะพูดให้ชัด เวลานี้หาใช่ “โลกทับซ้อน” อีกต่อไปแล้ว หากแต่เหลือเพียงคูหาศิลาที่หลอมรวมเข้ากับผืนแผ่นดินโดยสิ้นเชิง กลายเป็นภาพอัศจรรย์แห่งภูมิประเทศเขาเขินแม่น้ำลำธาร
คูหาหมื่นพิษ!
เหนือโพรงเขานั้น เห็นเพียงกลุ่มเมฆมงคลสีทองปกคลุม พวยพุ่งเคลื่อนไหวไม่หยุด เสียงฟ้าผ่าดังครืนครั่นสลับเป็นห้วง มองลึกเข้าไปภายในเมฆยังมีเงาร่างแสงมังกรแท้เลือนรางปรากฏอยู่
พร้อมกันนั้น เมฆกลุ่มนั้นดูดกลืนฟ้าดิน กลืนกินพลังวิญญาณจากธรรมชาติ ขยายตัวขึ้นเรื่อย ๆ ไม่หยุดยั้ง
จนกระทั่งแผ่กว้างไปถึงพันลี้ จึงเพิ่งชะงักนิ่ง ลอยค้างกลางฟ้า สะท้อนอารมณ์แห่ง “สมบูรณ์เสรี ไร้ขาดพร่อง” ออกมาเต็มเปี่ยม
นั่นคือ “วิถีมังกรหมื่นราช”!
ณ ขณะนั้น เมฆมงคลพันลี้ที่ลอยเหนือศีรษะนั้น ยังเป็นเพียงภาพที่รากฐานแห่งเต๋ายืมลมหายใจธรรมชาติมาปรากฏเท่านั้น รากฐานแท้จริงพร้อมกับร่างลวี่หยาง กลับอยู่ลึกในแดนวางรากฐานอันเวิ้งว้างกว้างใหญ่!
“ช่างเป็นแดนวางรากฐานที่ประเสริฐยิ่งนัก…”
การจะวางรากฐานได้หรือไม่นั้น ย่อมแตกต่างกันดั่งฟ้ากับดิน แม้ก่อนจะทะลวงผ่าน เขาจะมั่นใจถึงสิบในสิบ ฆ่าผู้รวมลมปราณดุจหญ้าถูกฟัน ฉินเทียนเหอกับพวกมองว่าเขาไม่ต่างจากเจินเหรินวางรากฐานแล้วด้วยซ้ำ ทว่าเมื่อเหยียบย่างเข้าสู่แดนนี้โดยแท้จริง ความคิด ความรู้สึกทั้งปวงที่สัมผัสได้กลับเปลี่ยนไปชนิดฟ้าคว่ำปฐพีหงาย
เสียงคร
