ั้นเหยียบเข้าใส่อีกทีเสียก่อนแล้ว จึงทำให้เขาไม่มีทางลุกยืนได้เลย
คนที่เหลือที่อยู่ข้างๆ เมื่อเห็นอย่างนั้น จึงหวังจะเข้าไปช่วยเหลือทันที
แต่ทว่าอีกฝ่ายนั้นกลับมีความแข็งแกร่งอย่างมาก แล้วอย่างนั้นเหล่าคุณชายทายาทเศรษฐีอย่างพวกเขาจะไปเป็นคู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายได้อย่างไรกัน
เขาเพียงใช้มือผลักเพียงเล็กน้อย ชายเหล่านั้นก็ต่างถูกผลักจนล้มไปกองกับพื้นเช่นเดียวกับเชียนเฉินแล้ว
และไม่ว่ากี่คนๆ ก็เป็นแบบเดียวกันหมด
ทางด้านโจวจื่อเอ๋อที่ทนดูต่อไปไม่ไหว จึงหันไปบอกกับเฉินเฟิง ： “คุณชายเฉิน คุณรีบเข้าไปช่วยพวกเขาเถอะค่ะ”
แต่เฉินเฟิงกลับตอบกลับอย่างไม่รู้ร้อนอะไรทั้งสิ้น ： “ผมไม่อยากไปหาเรื่องใส่ตัวหรอกนะ อีกอย่างผมก็ไม่ได้ตกปลาด้วย”
โจวจื่อเอ๋อมองไปอย่างร้อนใจ แต่ว่าตัวเองกลับไม่ได้มีกำลังอะไร พวกเขาที่อยู่ตรงนั้นต่างก็ถูกชายหน้าโหดผลักจนล้มไปกองกับพื้นกันหมดแล้ว แต่เฉินเฟิงกลับยังแสดงท่าทีราวกับนี่เป็นเรื่องที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขาเลย
แต่แล้วจู่ๆ โจวจื่อเอ๋อก็เหมือนจะนึกบางอย่างขึ้นมาได้ แล้วพูดกับเฉินเฟิงอีกครั้ง ： “คุณชายเฉินอย่าบอกนะว่าเป็นเพราะเรื่องก่อนหน้านี้ เลยทำให้เกิดความอิจฉางั้นหรอคะ ？”
เฉินเฟิงเข้าใจได้เลยว่าโจวจื่อเอ๋อเพียงแค่ต้องการให้เขาเข้าไปช่วยเหลือเท่านั้น เลยใช้วิธีการนี้ในการกระตุ้นเขา แต่เฉินเฟิงกลับหัวเราะออกมาเบาๆ ： “ผมเองก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุผลอะไรเหมือนกัน บางทีอา
