โจวฟ่างพูดออกมาปนเสียงหัวเราะ ： “คุณชายเฉิน การจะปล่อยคุณออกไปนั้นใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เลย ขอเพียงคุณบอกกับผมมาว่าแท้จริงแล้วคุณเป็นใครกันแน่ ？”
เฉินเฟิงผงะไปครู่หนึ่ง ภายในสมองของเขาวิ่งแล่นอย่างรวดเร็ว ถ้าเกิดว่าโจวฟ่างต้องการที่จะจัดการกับเขา อย่างนั้นเขาก็ไม่มีทางที่จะกลับมาที่นี่เพื่อพูดคุยกับเขาอีก แล้วปล่อยให้เขาอยู่ที่นี่ตามมีตามเกิดก็พอแล้ว
แต่ในเมื่อเขากลับมาที่นี่ ก็คงต้องมีคนจงใจให้เป็นแบบนั้น ซึ่งคนคนนั้นคงจะเป็นโจวจื่อเอ๋อแน่นอน
ถึงแม้ว่าเฉินเฟิงจะไม่รู้ว่าโจวจื่อเอ๋อใช้วิธีการไหนถึงทำให้โจวฟ่างมาที่นี่ แต่เขาก็รู้ได้เลยว่าในเหตุผลนั้นต้องมีบางอย่างที่ไม่ชัดเจนเป็นแน่ ดังนั้นโจวฟ่างถึงต้องมาถามเขา เขาจึงได้เพียงตอบกลับอย่างระมัดระวัง： “คุณจะถามเรื่องนี้ไปทำไม ผมเป็นใครคุณก็รู้แล้วไม่ใช่หรือไงครับ ？”
“แน่นอนว่าผมต้องรู้อยู่แล้วว่าคุณชายคือใคร แต่เรื่องบางอย่างคุณชายเฉินจะสามารถทำได้หรือเปล่านั้น ผมเองก็ไม่ค่อยจะมั่นใจแล้ว คุณชายเฉินต้องการที่จะต่อกรกับหมาป่าทะเลทรายจริงงั้นหรอ ？”
เฉินเฟิงแย้งกลับทันที： “นี่อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะเรื่องที่จะกำจัดหมาป่าทะเลทรายคุณถึงได้เอาผมมาขังไว้แบบนี้ ？นี่คุณกำลังหักหลังตระกูลโจวอยู่งั้นหรอ ？”
โจวฟ่างไม่ได้ตอบคำถาม พลางพูดต่อ ： “ตอนนี้ผมกำลังถามคุณชายเฉินอยู่ ถ้าเกิดว่าคุณยังอยากที่จะออกมา อย่างนั้นทางที่ดีที่สุดคือตอบคำถามผมมาตามตรงจะด
