ชื่อว่าแท้จริงแล้วเฉินเฟิงก็เป็นคนของหมาป่าทะเลทรายเช่นกัน แบบนั้นเขาก็จะไม่กล้าที่จะลงมือทำอะไรกับเฉินเฟิงแล้ว เพราะอย่างน้อยก็ต้องได้รับการยืนยันแล้วถึงจะลงมือได้อย่างไม่แคลงใจ
เมื่อจ้องมองโจวฟ่างเดินเข้าไป โจวจื่อเอ๋อกลับไม่ได้รีบออกมาจากที่ซ่อนตัวในทันที
แต่หลังจากรอให้ผ่านไปสักพักแล้ว เธอจึงเดินเข้าไปยังห้องหนังสือ กลไกในนั้นได้มีการถูกเปิดออกเรียบร้อยแล้ว คิดแล้วโจวฟ่างคงจะเข้าไปด้านล่างเรียบร้อยแล้ว
แต่ว่าโจวฟ่างก็ไม่โง่ถึงขั้นที่ยังไม่มีหลักฐานอะไรก็ปล่อยตัวเฉินเฟิงออกมา
ทางด้านเฉินเฟิงที่กำลังพิงอยู่กับประตูจู่ๆ ก็ได้ยินเสียงคนเรียกเขา
“คุณชายเฉิน คุณยังอยู่อยู่หรือเปล่า？” เสียงนั้น เฉินเฟิงฟังแล้วรู้สึกคุ้นหูอย่างมาก จนแน่ใจว่าเป็นเสียงของโจวฟ่าง ราวกับว่าเสียงนั้นกำลังอยู่ในห้องนี้เสียอย่างนั้น
เขาเดินตามเสียงนั้นไป กลับพบว่าเสียงนั้นดังออกมาจากช่องระบายอากาศขนาดเล็กเหนือหัวเขาเท่านั้น
ช่องนี้เล็กมาก ยังไม่ถึงขนาดของต้นขาคนเลย ยิ่งไม่ต้องคิดที่จะหนีไปจากที่นี่เลย
“คุณมาทำอะไรอีก？” เฉินเฟิงได้เพียงลังเล เพราะเขายังไม่ทันรอให้โจวจื่อเอ๋อกลับมา กลับพบว่าโจวฟ่างนั้นกลับมาอีกครั้งแทน
“ผมก็แค่มาเพื่อถามคำถามไม่กี่อย่างกับคุณชายเฉินเท่านั้น”
“คุณคิดว่าผมจะตอบคุณงั้นหรอ？ผมคิดแล้วคุณก็คงไม่มีทางปล่อยผมออกไปหรอกใช่ไหมล่ะครับ ？ในเมื่อเป็นแบบนี้ ทำไมผมถึงต้องตอบคำถามคุณอีก” เฉินเฟิง
