ลุงสี่แล้ว เพราะอย่างไรเสียคนที่มีสิทธิ์มีเสียงในตระกูลโจวก็คือพวกคุณลุง”
เมื่อพูดจบ เธอก็เหมือนเพียงแค่มาที่นี่เพื่อแจ้งข้อมูลนี้ให้กับโจวฟ่างเท่านั้น ดังนั้นจึงหันหลังหวังจะเดินออกมาทันที
ทว่าโจวฟ่างนั้นก็ไม่ได้กล่าวยื้อเอาไว้ เขานั้นกำลังครุ่นคิดอยู่ว่าเรื่องนี้แท้จริงแล้วเป็นความจริงหรือไม่
เมื่อคิดไปคิดมา ก็ไม่สามารถที่จะปล่อยวางลงได้
เขาจึงลุกขึ้นยืนตัวตรง แล้วมุ่งหน้าตรงไปยังสถานที่ลี้ภัยอย่างห้องหนังสือนั้นทันที
จากความคิดของโจวฟ่างก็คือในเมื่อไม่รู้อะไรแบบนี้ อย่างนั้นก็ไปถามกับตัวคนต้นเรื่องเลยจะดีกว่า แบบนี้จะง่ายดายขึ้นเยอะ
กระทั่งเขาเดินมาถึงห้องหนังสือ ซึ่งโจวจื่อเอ๋อได้มีการซ่อนตัวอยู่ในที่ลับรอเขาอยู่แล้ว
เมื่อสักครู่นี้เธอได้คำนวณเอาไว้แล้ว ว่าถ้าหากจะขโมยกุญแจดอกหนึ่งจากชายวัยกลางคนทั้งยังเคยผ่านการฝึกฝนวิชาต่อสู้แล้ว นั่นถือเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้แน่นอน
และเมื่อเป็นอย่างนั้นถ้าคนอื่นไม่สามารถที่จะนำเอากุญแจนั้นเพื่อไปเปิดประตูได้ อย่างนั้นก็ให้ตัวเขาเองนั่นแหละที่เป็นคนเปิดออก
แล้วสาเหตุที่ว่าเพราะสิ่งใดถึงทำให้โจวจื่อเอ๋อมั่นใจว่าโจวฟ่างจะต้องมาหาเฉินเฟิงนั้น
ทั้งหมดก็เป็นเพราะว่าในเมื่อโจวฟ่างเป็นคนขังเฉินเฟิง และการที่พวกเขาสองคนไม่เคยคบค้าสมาคมกันมาก่อนเลยดังนั้นก็มีความเป็นไปได้ว่าเป็นเพราะเรื่องของหมาป่าทะเลทราย และขอเพียงแค่โจวจื่อเอ๋อสามารถทำให้โจวฟ่างเ