ขาแล้วถือเป็นเรื่องที่ยากมากจริงๆ
หมาป่าทะเลทรายที่นอกจากตระกูลเชียนแล้ว ทุกคนภายในทะเลทรายแห่งนี้ก็ไม่มีใครกล้าต่อต้านกับพวกเขาอย่างซึ่งหน้าเลยสักคน และถึงต่อให้เป็นตระกูลเชียนเองพวกเขาก็ไม่ยินยอมที่จะไปเผชิญหน้ากับหมาป่าทะเลทรายอยู่ดีเพราะการทำแบบนั้นจะไม่เป็นผลดีกับพวกเขาเอง เช่นเดียวกับการที่ไม่มีใครไปทำธุรกิจกับคนบ้าแบบนั้น
หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่นาน ในที่สุดไป๋ซูก็ตอบกลับเสียที： “เรื่องนี้ผมจะพยายามทำอย่างเต็มที่ แต่ผมไม่ขอรับรองกับคุณชายเฉินว่าจะทำได้สำเร็จหรือไม่ เพราะคนของหมาป่าทะเลทรายล้วนเป็นคนอันตรายทั้งนั้น ”
เฉินเฟิงพยักหน้ายิ้มแล้วตอบกลับ： “นั่นเป็นเรื่องของคุณแล้ว เพราะผมจะรอดูผลสรุปเท่านั้น”
รอจนกระทั่งไป๋ซูจากไป เสี่ยวเย่ถึงค่อยกล้าเดินออกมาจากด้านใน
“คุณชายเฉิน คนนั้นคือคุณชายไป๋งั้นหรอคะ ？ทำไมฉันถึงไม่เคยเจอมาก่อนเลย” เสี่ยวเย่ถามด้วยความสงสัย
เฉินเฟิงว่ากลับด้วยรอยยิ้ม： “เพราะคุณเห็นว่าเขาหน้าตาดีใช่ไหมล่ะ ดังนั้นเลยอยากหว่านเสน่ห์ใส่เขา แล้วจะได้กลายเป็นคุณหญิงผู้สูงส่งในตระกูลร่ำรวยเสียที”
เสี่ยวเย่รีบส่ายหน้าปฏิเสธทันที： “จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไงคะ ฉันยังไม่รู้จักเขาด้วยซ้ำจะไปหว่านเสน่ห์ใส่เขาได้ยังไง ”
เฉินเฟิงตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม： “งั้นความหมายของคุณก็คือถ้าคุณรู้จักเขา คุณก็จะหว่านเสน่ห์ใส่เขา จากนั้นก็จะได้เป็นคุณหญิงผู้สูงส่งใช่หรือเปล่า ？”
เสี่ยวเย่หน้าแ
