งท่าทีเยือกเย็นอีกครั้งหนึ่ง แล้วพูดว่า “คุณออกไปได้ล่ะ พวกเราจะกินข้าว”
กิริยาท่าทางของหลงหลินที่ตอบโต้เช่นนี้ หากเป็นคนที่ใจร้อนแล้วละก็ ย่อมจะต้องแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาทั้งนั้น แต่ว่าไป๋ซูกลับมีท่าทีที่ไม่ทุกข์ไม่ร้อนเช่นเดิม
หลงหลินให้เขาออกไป เขาก็ลุกขึ้นมากล่าวคำลา จากนั้นก็หันหลังเดินจากไป
แม้แต่เฟิ่งซีที่เห็นแล้วยังรู้สึกว่าเป็นการแสดงท่าทีที่เยือกเย็นเกินไปแล้ว รอให้ไป๋ซูจากไปแล้ว เฟิ่งซีจึงพูดขึ้นว่า “พี่ เจ้าหมอนี่ดูไปแล้วท่าทางก็ไม่เลวเหมือนกันนะ
