บทที่ 119 เหล่าศิษย์สืบทอดที่ห้าวหาญ
ภายในโลกทับซ้อนแห่งดารา ท่ามกลางทุ่งรกร้างแห่งหนึ่ง
พลันเห็นแสงสีเหลืองหม่นสายหนึ่งพลุ่งพล่านขึ้นมา พื้นดินที่เคยราบเรียบก็พลันปั่นป่วนดุจคลื่นซัด ก่อนจะเห็นเรือหนึ่งลำค่อย ๆ ปรากฏขึ้นจากเบื้องล่าง
ในส่วนลึกของเรือลำนั้น กว่างไห่ยืนสงบสง่าไว้เบื้องหลัง มือประสานกันไว้ข้างหลัง กำลังทำสมาธิปรับลมหายใจ
ในขณะเดียวกัน กว่างหมิงก็ก้าวฉับ ๆ เข้ามาในห้อง ชูภาพแผนที่หนึ่งม้วนขึ้นมาในมือ
“ศิษย์พี่ ขณะนี้ศิษย์ด้านล่างได้ฝึกหลอมแผนค่ายกลขึ้นมาได้สิบสองผืนแล้วขอรับ”
“แค่สิบสองผืนหรือ?”
กว่างไห่รับม้วนแผนที่ไปพลางขมวดคิ้วแน่น “เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงการกวาดล้างมาร เผยแพร่ธรรมะอันชอบธรรม มิใช่พวกเราตกลงไว้ว่าจะต้องหลอมแผนค่ายกลขึ้นมาสามสิบหกผืนหรือ?”
กว่างหมิงได้ยินดังนั้นก็เผยสีหน้าอับจน ถอนหายใจพร้อมหัวเราะฝืด ๆ ว่า
“ในแผนค่ายกลทั้งสามสิบหกผืนนั้น เดิมทีมีอยู่สิบผืนที่วางแผนไว้ให้เหล่าศิษย์มังกรเป็นผู้หลอม แต่ผลลัพธ์…ศิษย์พี่ก็รู้ดีอยู่แล้ว อีกทั้งท่านยังสั่งให้เร่งลงมือก่อนกำหนด เวลาก็ยิ่งจำกัด แผนค่ายกลสิบสองผืนนี้ก็นับว่าเต็มกำลังที่สุดแล้ว”
“ที่เจ้าหมายถึงก็คือ…เป็นความผิดของข้าสินะ?”
กว่างไห่หรี่ตาลง แววตาเย็นเยียบ
“ไม่มีทางเป็นเช่นนั้น!”
กว่างหมิงรีบตั้งท่าตรง แววตาเคร่งขรึมขึ้นทันใด
“ข้าหมายถึงเหล่าศิษย์คนอื่นต่างหากที่ชักช้าเกียจคร้าน! ข้าจะรีบไปเร่งเร
