ล้วซ้ำเล่าก่อนจะเดินทางไปหาเพื่อนคนหนึ่ง
ซึ่งที่นั่นไม่ได้ไกลจากโรงแรมที่เฉินเฟิงพักอยู่มากนัก แต่ว่าเธอกลับไม่กล้าที่จะออกไปเรียกรถที่หน้าประตูใหญ่อย่างเปิดเผย ดังนั้นจึงใช้วิธีการปีนออกมาจากหน้าต่างห้องน้ำในชั้นหนึ่งของโรงแรมแห่งนี้แทน เมื่อออกมาเห็นว่ารอบๆ นั้นไม่มีใคร เธอถึงค่อยเดินไปยังถนนใหญ่ก่อนจะโบกรถแท็กซี่คันหนึ่ง
ภายในบ้านของเพื่อนเธอ หญิงสาวที่มีอายุวัยเดียวกับเซียงหลัน เธอกำลังยิ้มจางๆ พร้อมกับรินเหล้าเบย์ลี่ส์สองแก้วแล้วเดินมายังเซียงหลัน
“ตอนนี้ฉันไม่มีทางเลือกจริงๆ เลยต้องมาซ่อนตัวอยู่กับเธอที่นี่ รอให้เรื่องวุ่นวายนี้จบลงแล้ว ฉันจะไปทันที”
หญิงสาวคนนั้นมีผมดกดำเงางาม ดวงตาสุกใส ริมฝีปากอวบอิ่มพร้อมฟันที่เรียงสวย เธอหันมาพูดกับเซียงหลัน ： “ระหว่างเธอกับฉันยังมีอะไรที่ต้องเกรงใจอีกเล่า ฉันไม่ได้ถือสาอะไรสักหน่อย เธออยากจะพักที่นี่นานแค่ไหนก็ได้เลย”
หลังจากที่ส่งแก้วเหล้าให้กับเซียงหลัน เธอก็นั่งลงบนโซฟาที่อยู่ข้างๆ เซียงหลัน ก่อนจะจิบเหล้าเข้าไป พลางกล่าวไถ่ถาม： “แล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ถึงได้ทำให้เธอมีสภาพน่าอนาถขนาดนี้ได้”
สีหน้าของเซียงหลันหมองลงทันที เมื่อคิดถึงเรื่องที่ตัวเองได้เจอแล้วมันก็ทำให้เธอรู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที ก่อนจะตอบกลับด้วยอารมณ์หงุดหงิด： “ทำอะไรไม่ได้ ก็ดันไปมีเรื่องกับคนที่ไม่ควรด้วย”
หญิงผมดำคนนั้นกลับหัวเราะออกมา： “คนสมบูรณ์แบบอย่างเธอ ยั
