หลี่จื่อเยว่ลองใส่ชุดกระโปรงยาวตัวหนึ่งเดินมาตรงหน้าเฉินเฟิงพร้อมกับถามด้วยความตื่นเต้น ： “คุณว่าชุดกระโปรงตัวนี้สวยหรือเปล่า？”
นั่นเป็นชุดกระโปรงยาวสีแดงลายดอก ซึ่งด้วยเดิมทีหุ่นของหลี่จื่อเยว่นั้นดีอยู่แล้ว เมื่อมาสวมใส่เสื้อผ้าที่สะท้อนรูปร่างของเธอแบบนี้ จึงทำให้ดูดีเป็นอย่างมาก
แต่ว่าเธอยังไม่รอให้เฉินเหิงได้ตอบอะไร ก็รีบเดินกลับเข้าไปในห้องลองเสื้อผ้าแล้ว
และครั้งนี้เธอก็ออกมาพร้อมกับเสื้อยืดเปิดไหล่สีแดง ยิ่งดูเซ็กซี่กว่าชุดกระโปรงลายดอกเมื่อสักครู่นี้
เธอถามคำถามเดิมขึ้นมาอีกครั้ง แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้เฝ้ารอคำตอบจากเฉินเฟิงเลย
การที่นั่งอยู่ตรงนั้นคอยมองดูหลี่จื่อเยว่เดินเข้าๆ ออกๆ หลายครั้ง สุดท้ายเฉินเฟิงจึงถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ ： “นี่เธอจะดูจนถึงเมื่อไหร่กัน？”
จากนั้นหลี่จื่อเยว่จึงรู้ตัวพร้อมกับหยุดการกระทำของตัวเอง เธอเลือกเอาเสื้อผ้าไม่กี่ตัวที่ตัวเองดูแล้วไม่เลวมา ก่อนจะเดินไปยังเคาน์เตอร์เพื่อชำระเงิน
หญิงสาวเซ็กซี่คนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ อยู่ก็พูดลอยๆ ออกมา： “พวกผู้หญิงสำส่อนสมัยนี้แต่ละคนแข่งกันโปรยเสน่ห์ใส่ผู้ชายอย่างไม่ยอมกันซะเลย แม้แต่ในสถานที่แบบนี้ยังทำลงไปได้ แถมยังไม่รู้จักกลัวเลยว่าเดือนหน้าตัวเองจะไม่มีกินแล้ว”
เฉินเฟิงไม่รู้ตัวว่าเป็นตัวเอง แต่หลี่จื่อเยว่กลับถามทันที： “คุณกำลังว่าใคร？”
หญิงสาวเซ็กซี่คนนั้นทำเป็นไม่สนใจ ราวกับว่าหากทำแบบนั้นแล้วจะเป็นก
