ัว เกิดอะไรขึ้นหรอครับ？”
คุณชายหลัวคนนั้นหันไปมองเขาก่อนจะตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์
“ไม่รู้ว่าไอ้บ้านนอกจากไหน กล้าเข้ามาแส่เรื่องของฉัน แล้วยังกล้าทำร้ายฉันด้วย”
ชายคนนั้นที่ได้ยินว่าคุณชายหลัวถูกทำร้าย สีหน้าของเขาจึงเปลี่ยนไปทันที พร้อมกับรีบถามด้วยความห่วงใย
“คุณชายหลัว ไม่ได้รับบาดเจ็บมากใช่ไหมครับ เป็นอะไรหรือเปล่า ให้ผมพาไปส่งโรงพยาบาลไหมครับ”
คุณชายหลัวตอบกลับอย่างไม่สนใจ： “ไม่เป็นไร แต่ว่าเจ้าหมอนี้ยังไงซะฉันจะเอามันเข้าคุกให้ได้ นายรู้จักคนนั้นหรือเปล่า ช่วยโทรหาเขาให้ฉันหน่อย”
หญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ตวาดเสียงออกมาเช่นกัน： “ใช่ ปล่อยไปไม่ได้เด็ดขาด จะต้องให้เขาได้รู้รสชาติของการติดคุกซะบ้าง”
เฉินเฟิงที่เห็นทั้งหมดนี้ได้แต่รู้สึกเยาะเย้ยเท่านั้น จากนั้นชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะเข้ามาช่วยเหลือสองคนนั้นก็เดินเข้ามาหาเฉินเฟิง ก่อนจะแสร้งปั้นสีหน้าอ่อนโยนพูดคุยกับเฉินเฟิง
“คุณรู้หรือเปล่าว่ากำลังหาเรื่องกับใคร？”
เฉินเฟิงนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบด้วยความแปลกใจ
“เมื่อกี้ผมถามเขาแล้ว แต่เขาไม่ตอบ”
เมื่อได้ยินคำตอบนี้ของเฉินเฟิง ชายคนนั้นก็แสดงท่าทีเหมือนกำลังทุกข์ใจออกมา
“คุณไปมีเรื่องกับคนที่ไม่ควรหาเรื่องด้วย คุณแย่แน่ๆ ”
แล้วคุณชายหลัวคนนั้นก็หันมาตะคอกใส่ทางฝั่งเฉินเฟิง： “นายจะพูดอะไรกับมันนักหนา รีบเรียกคนมา ฉันจะเอามันให้ตาย จะให้มันต้องชดใช้จนล้มละลายไปเลย”
ชายหนุ่มที่เข้ามาช่ว
