หญิงสาวค่อยๆ ลงมืออย่างระมัดระวัง ทุกๆ ขั้นตอนตั้งใจจนแทบกลั้นหายใจ เธอใช้สมาธิอย่างมาก ไม่กล้าที่จะละสายตาเลยแม้แต่น้อย
ซึ่งเธอใช้เวลาถึงยี่สิบนาทีเต็มกว่าจะปลดล็อกบนกล่องทองคำใบนั้นออกมาอย่างช้าๆ
จนกระทั่งหญิงสาววางเอาอุปกรณ์ทั้งหมดวางลงข้างๆ ในขณะที่หันหน้าของกล่องเข้าหาเฉินเฟิง เขาถึงได้เห็นอัญมณีที่มีความแสงประกายคล้ายคลึงกับดวงดาวปรากฏอยู่ตรงหน้า
ถ้าหากจะบอกว่ากล่องใบนั้นเป็นผลงานรังสรรค์ชิ้นเอก อย่างนั้นอัญมณีเม็ดนี้คงจะเป็นเวทมนตร์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ
และถ้าหากยังคงมีความสงสัยว่าจะเป็นสิ่งของแบบไหนกันที่สามารถบรรจุลงไปในกล่องอันบอบบางแบบนี้ ก็คงจะมีเพียงอัญมณีอันงดงามแบบนี้เท่านั้น
ซึ่งเมื่อนำทั้งสองมาประกบคู่กันก็กลายเป็นความเหมาะสมที่ลงตัวจนหาที่ติไม่ได้
แม้แต่ชิงจือที่ดูเหมือนจะไม่ได้สนใจเรื่องอะไรทั้งสิ้นยังได้แต่จ้องมองมันอย่างไม่ยอมละสายตาเลยทีเดียว
“ช่างเสียดายจริงๆ ที่อัญมณีงดงามขนาดนี้แต่กลับไม่เคยมีผู้ใดได้พบเห็นมาก่อน” เฉินเฟิงอุทานออกมา
แต่ชายชรากลับกล่าวแย้ง
“สิ่งของที่งดงามแบบนี้ควรจะชื่นชมแค่คนเดียวก็เพียงพอแล้ว หากคนเห็นเยอะ มันก็ไม่มีความงดงามแล้ว”
เฉินเฟิงคิดไปคิดมาก็จริงตามที่เขาพูด
“แต่ในเมื่อเป็นแบบนั้น ทำไมตอนนี้คุณถึงได้เอาของแบบนี้มาให้ผมดูด้วยล่ะ คงจะไม่คิดจะขายมันให้ผมหรอกนะ แต่ถึงอย่างนั้นหากเป็นอัญมณีที่งดงามแบบนี้ ผมว่าเงินสองพันล้านก็ถือไม่เย
