ูดจบ เขาหันไปหาหญิงสาวที่อยู่ข้างให้ช่วยเหลือ ก่อนจะเดินไปยังทางออก
“ถ้างั้นพวกเราก็ไปกันเถอะ！”
เฉินเฟิงลุกขึ้นยืนพร้อมกับหันไปพูดกับชิงจือ
ชิงจือเป็นคนยังไงก็ได้ แต่เธอกลับมีความสงสัยบางอย่างก่อนจะถามออกมา
“ทำไมอยู่ๆ นิสัยคุณถึงเปลี่ยนไปแบบนี้？”
เฉินเฟิงได้แต่ยักไหล่ก่อนจะตอบด้วยรอยยิ้ม
“ตาแก่นั่นสุดยอดจริงๆ อัญมณีนั่นก็เป็นของจริง แม้แต่กล่องที่เอามาใส่อัญมณีนั่นก็ถูกสร้างขึ้นมาด้วยความประณีตพิถีพิถัน แต่เพียงเพราะของเหล่านี้ ถ้าเป็นคนโลภมากจริงๆ พวกเขาก็จะตอบตกลงทันที แต่ยังมีบางคนที่ต้องไตร่ตรองดูก่อน”
“อย่างเช่นคุณ？”
“ผมนับว่าเป็นหนึ่งในนั้น แต่ว่าเล่ห์กลของเขาไม่ได้มีแค่นี้เท่านั้น ผมบอกจะซื้ออัญมณีเม็ดนั้นด้วยเงินสองพันล้าน เขากลับปฏิเสธ ผมคิดว่าหากผมยืนหยัดแบบนี้ต่อไป เขาน่าจะยอมถอยให้ก้าวหนึ่ง แล้วค่อยๆ ทำให้ผมปักใจเชื่ออัญมณีนั้นสามารถขุดหามาได้อีก
ซึ่งหากเพียงแค่ผมยอมเชื่อ หลังจากนั้นต่อให้ต้องเสียเงินเยอะขนาดไหนผมจะต้องยอมควักออกมาแน่นอน”
ชิงจือจ้องมองเขา ก่อนจะพูดแค่สองคำออกมา
“จากนั้น？”
เฉินเฟิงถึงกับตอบกลับด้วยความเอือมระอา
“เด็กสาวคนนั้นบอกว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงแค่การจัดฉากเท่านั้น”
และนั่นยิ่งทำให้ชิงจือเกิดความสงสัยมากขึ้น แต่ว่าเธอกลับไม่พูดอะไรออกมาได้เพียงแต่ใช้สายตาจ้องมองเฉินเฟิงให้เขาพูดต่อ
เฉินเฟิงที่เข้าใจสายตาของเธอ จึงได้แต่ต้องอธิบายต่อเท่านั้น
“การที่เ
