นต่างก็คิดแบบนี้กันทั้งนั้น แต่สำหรับตัวผมนั้นพอจะวิเคราะห์ตามความจริงบ้าง เพราะหากมีคนนิสัยแบบนั้นจริง เขาคงไม่มีทางที่จะมาได้ไกลถึงขนาดนี้ได้หรอก”
ถึงแม้ชายชราจะยืนอยู่ข้างเดียวกับเฉินเฟิงแต่นั่นไม่ได้ทำให้เฉินเฟิงรู้ตื้นตันใจในความคิดของเขาเลยสักนิด
เพียงแต่เขายังมีความสงสัยอยู่ว่าทำไมตัวเองถึงได้มีข่าวลือฉาวโฉ่และชื่อเสียงที่เลวร้ายแบบนี้
ส่วนชิงจือที่อยู่ข้างก็มองเขาพร้อมกับหัวเราะเยาะเย้ยออกมา เฉินเฟิงที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจ
“ช่างเถอะ พวกเขาอยากจะพูดอะไรก็ให้พวกเขาพูดไป ถ้าหากไปจัดการกับพวกเขา คราวหลังก็คงจะยิ่งปล่อยข่าวลือน่าเกลียดกว่านี้อีก”
ชายชรายังคงยิ้ม รอให้เฉินเฟิงสงบลง เขาถึงค่อยพูดต่อ
“ที่ผมพูดไปเยอะขนาดนั้น ที่จริงแค่อยากจะถามว่าคุณชายเฉินยินยอมที่จะออกเงินก้อนหนึ่งหรือเปล่าก็เท่านั้น？ถ้าหากว่ามีเงินก้อนนี้แล้ว พวกเราถึงจะสามารถเริ่มคุยเรื่องต่อไปได้ ถ้าหากไม่ อย่างนั้นพวกเราก็ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาอีก”
เฉินเฟิงหันไปมองชายชราด้วยความสงสัยก่อนจะถาม
“เท่าไหร่？”
“ก็ไม่ได้มาก แค่สองพันล้าน” ชายชราชูมือสองนิ้วขึ้นอย่างช้าๆ พร้อมกับแสดงตัวเล็กที่บ่งบอกจำนวน
ถึงตัวเลขศูนย์ที่ตามหลังจากมีจำนวนมาก จนสามารถซื้อหมู่บ้านแห่งหนึ่งได้อย่างสบายๆ แต่เฉินเฟิงกลับยังคงแสดงสีหน้าปกติ
“สองพันล้าน นี่ไม่ใช่ตัวเลขจำนวนน้อยๆ เลย ถ้าหากอยากจะให้ผมมอบเงินจำนวนสองพันล้านให้คุณอย่างง่า
