จือจะต้องมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งแน่ และพอชิงจือตื่นขึ้นมา ก็คงอยากจะเจอเด็กผู้หญิงเหมือนกัน เพราะงั้นการตัดสินใจนี้เขาเองก็ไม่รู้สึกติดขัดอะไร
“งั้นก็ได้ พวกคุณดูแลเธอดีๆล่ะ บางทีความทรงจำของเธออาจจะดูสับสนเล็กน้อย เพราะงั้น……”
“เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง”
น้ำเสียงของหญิงงามยังคงเต็มไปด้วยความเย็นชา เป็นความเย็นชาที่ไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น
เฉินเฟิงมองเด็กผู้หญิงเป็นครั้งสุดท้าย คงถึงเวลาที่ต้องไปแล้ว
แต่พอเขาหันหลัง เด็กผู้หญิงก็รู้ความหมายที่ทั้งสองคนคุยกัน เขาลุกขึ้นมาจากมุมห้อง แล้ววิ่งไปหาเฉินเฟิง
แต่ยังไม่ทันรอให้เธอเข้าไป ก็ถูกหญิงงามดึงเอาไว้
เด็กผู้หญิงขัดขืน จนกระทั่งเริ่มร้องไห้ออกมา แต่ก็ไม่เป็นผล มือของหญิงงามยังคงกุมแน่นไว้เหมือนเดิม
แสงข้างนอกบ้านค่อนข้างแสบตา วันดีๆแบบนี้ แม้แต่ก้อนเมฆยังดูสดใหม่
เฉินเฟิงเองก็ได้ยินเสียงร้องของเด็กผู้หญิง แต่เขาไม่สามารถพาเธอไปได้ เธอไม่ได้เป็นของเขาซะหน่อย
ส่วนถนนเล็กๆที่เคยเดินลงเขาก่อนหน้านี้ เขาเดินลงไปอีกครั้ง
ลานจอดรถตรงตีนเขา เฉินเฟิงหารถตัวเองเจออย่างง่ายดาย มีฝุ่นตกลงมาในหลายวัน แล้วก็ยังมีใบไม้ที่ร่วงบนกระจกหน้าของรถ
เขาปัดเศษใบไม้ออก แล้วเข้าไปนั่งข้างในรถตัวเอง ไม่ได้สตาร์ทรถในทันที เอาแต่นั่งอยู่เง?นจบแบบนี้ไม่ได้ ฉันได้ให้คำสัญญากับเฉินอิงไฉแล้วว่าจะต้องสั่งสอนเฉินเฟิงแทนเขา ให้เขาหน้าแตกต่อหน้าทุกคน”
“แต่ตอนนี้แม้แต่พ
