บาดแผลตรงหน้าอกของเธอตอนนี้เลือดก็ยังไหลไม่หยุด เสื้อผ้าที่ถูกย้อมไปด้วยเลือดเองก็เป็นความจริงที่บอกกับเฉินเฟิงว่า ชิงจือน่าจะตายไปแล้ว เพราะว่าตำแหน่งที่ถูกแทงเป็นหัวใจ มันเป็นจุดตาย
แต่ลมหายใจที่แผ่วเบา หัวใจที่กลับมาเต้นอีกครั้ง ก็ยิ่งเป็นการต่อย้ำเฉินเฟิงว่า เธอยังไม่ตาย
ความสงสัยเกิดขึ้นในใจ เขายื่นมือออกไป จับชีพจรตรงคอของชิงจือ หลอดเลือดที่ยังเต้นอยู่เป็นการยืนยันอีกครั้งว่าชิงจือยังมีชีวิตอยู่
ถึงแม้ในใจของเฉินเฟิงจะเต็มไปด้วยความตกใจ แต่ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดก็ยังเป็นการช่วยชีวิต
บาดแผลยังมีเลือดไหลอยู่ ลมหายใจของชิงจืออ่อนเพลียมาก ซิงยี่ถูกอาบไปด้วยเลือดจนก่อตัวเป็นกอง แล้วหลอมรวมเข้ากับบาดแผล
เฉินเฟิงมองอยู่สักพัก เขาลังเลเล็กน้อยแต่ก็เลือกที่จะลงมือฉีกเสื้อทิ้ง ทำให้ผิวที่ขาวและบาดแผลถูกเผยออกมา บาดแผลอยู่ตรงหัวใจ พอดิบพอดี
แต่ยังสามารถรับรู้การเต้นที่เบาบางของหัวใจได้มันเป็นการบอกว่า เธอยังมีชีวิตอยู่
กลิ่นคาวเลือดที่รู้สึก เมื่อเทียบระหว่างสีแดงกับสีขาว ความนุ่มนวลและความน่ากลัวหลอมรวมเข้าด้วยกัน
เฉินเฟิงฉีกเสื้อออก แล้วดึงจนกลายเป็นผ้า จากนั้นก็พันรอบบาดแผลของชิงจือ หวังว่ามันสามารถช่วยหยุดการไหลของเลือดได้
แต่ผ้าสีเทาก็ชุบไปด้วยเลือดอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นสีแดงเข้ม เลือดก็จะซึมออกมาจากผ้าแล้วไหลออกมาอีกครั้ง
เฉินเฟิงไม่มีทางเลือก เขาใช้มือทั้งสองข้างปิดบาดแผลของชิงจื
