ไอ้หน้าหนวดที่เพิ่งเริ่มทักทายกับเฉินเฟิงก่อนมีชื่อว่าโจวซิงไห่ มีอาชีพเป็นครู
ส่วนคนที่ใส่แว่นมีชื่อว่าเซวี่ยผิง เขาเปิดร้านอาหาร ที่เหลืออีกสองคนก็เป็นเพื่อนของพวกเขา คนนึงชื่อหยังจื้อ ส่วนอีกคนชื่อว่าหลินเที๋ยน
ตอนที่พวกเขามีเวลาว่างก็มักจะไปท่องเที่ยว ต่อมามีอยู่ครั้งหนึ่งตอนที่ท่องเที่ยวเป็นกลุ่มก็ได้รู้ว่าพวกเขามาจากเมืองเดียวกัน คนพวกนี้จึงรวมตัวกันจนกลายเป็นกลุ่มๆนึง พวกเขามักจะออกไปสำรวจสถานที่รอบๆที่ยังไม่เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าเพื่อผจญภัย เรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในงานอดิเรกของพวกเขา
วันนี้ที่เจอกับเฉินเฟิงก็เป็นหนึ่งวันในการท่องเที่ยวของพวกเขา เย็นนี้พวกเขาเพิ่งเดินทางมาถึงตีนเขาของที่นี่ กะว่าจะมาดูพระอาทิตย์ขึ้นที่นี่ จากนั้นก็ดูวิวรอบๆ แล้วก็เตรียมตัวกลับ นี่เป็นเพียงแค่หนึ่งในทริปการท่องเที่ยวเล็กๆของพวกเขา
เฉินเฟิงคุยกับพวกเขาเยอะมาก มีเพียงแค่เรื่องที่เกี่ยวข้องกับตัวเอง ที่เขายังคงเลือกที่จะปิดปังตัวตน บางทีในสายตาของคนปรกติ ศิลปะการต่อสู้คงเป็นแค่เรื่องไร้สาระ
กระท่อมเล็กๆที่อยู่ใกล้ยอดเขาของชิงจือ ใช้เวลาเพียงไม่นานพวกเขาก็มาถึงแล้ว
เฉินเฟิงเห็นว่าข้างในกระท่อมยังคงมีแสงสว่างอยู่ บางทีพวกเธอทั้งสองอาจจะยังไม่นอน
“นี่เป็นกระท่อมของเพื่อนคุณเหรอ?”
เซวี่ยผิงถามขึ้นมา
เฉินเฟิงพยักหน้า
“ความจริงฉันเองก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าตัวเองจะมีบ้านอยู่ในสถานที่แบบนี้ ในเวลาว่างจะได
