่อไปนั้น ได้เห็นแสงไฟฉายส่องมาจากระยะไกล
เฉินเฟิงสงสัยจึงได้มองไปดูว่า เวลานี้ยังมีคนขึ้นมาบนภูเขาอีกเหรอ?
เขายืนอยู่ตรงนั้นชั่วครู่ พวกคนที่กำลังขึ้นมาบนภูเขาก็ได้เดินเข้ามาใกล้
ฝั่งนั้นมีกันอยู่สี่คน เป็นผู้ชายทั้งหมด แต่ละคนสะพายกระเป๋าท่องเที่ยว ดูเหมือนว่าจะมาท่องเที่ยว แต่ต่อให้มาท่องเที่ยว ก็คงจะไม่มาปีนเขาในตอนกลางคืนแบบนี้
เฉินเฟิงสงสัยและมองสำรวจไปยังพวกเขากี่คนนั้น
คนพวกนั้นมองเห็นเฉินเฟิง ก็ตกใจขึ้น แต่สังเกตได้ว่าเฉินเฟิงเป็นคน จริงแท้แน่นอน จึงเบาใจลงได้บ้าง
“เพื่อน นี่คุณกำลังทำอะไร? ”
ชายวัยกลางคนที่หน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราคนหนึ่งในนั้นถามขึ้น
“ข้าถูกคนด้านบนเขาขับไล่ลงมา! ”
เฉินเฟิงตอบไปด้วยความสัตย์จริง
“แล้วพวกนายมาทำอะไรกัน? ทำไมดึกดื่นขนาดนี้ยังจะมาปีนเขาอยู่ที่นี่อีก”
ชายอีกคนหนึ่งที่สวมแว่นตาได้ตอบคำถามขึ้น
“พวกเราขึ้นมาเพื่อรอดูพระอาทิตย์ในวันพรุ่งนี้ เพราะไม่อยากที่จะอยู่รอบนเขาอีกหนึ่งวัน ดังนั้นจึงเลือกเวลานี้ปีนเขาขึ้นมา”
แม้ว่าเฉินเฟิงจะไม่ทราบว่าเหตุผลนี้เป็นจริงหรือเท็จ แต่ได้ฟังแล้วมันก็เป็นเหตุผลที่เหมาะสม
“อย่างนั้นพวกนายก็ปีนเขาต่อได้เลย อืม ใช่แล้ว หากตอนนี้จะลงไปด้านล่างจะต้องใช้เวลาอีกนานเท่าไหร่ ที่นี่ห่างจากที่จอดรถที่ตีนเขาไกลมากไหม? ”
ได้ยินเฉินเฟิงถามขึ้นแบบนี้ ชายที่มีหนวดเคราคนนั้นมองไปที่เฉินเฟิงด้วยความสงสัยและได้ตอบกลับว่า
“พวกเราได้เริ
