ไอ้อ้วนต้องการเพียงแค่ขับไล่คนพวกนี้ออกไปจากที่นี่
แต่ที่คนผู้นี้พูดออกมามันช่างน่าขันเสียจริง เฉินเฟิงในตอนนี้ยังต้องการจะสานสัมพันธ์อีกเหรอ ถึงขนาดสามารถที่จะพูดอย่างไม่เกรงใจว่า เขาเองก็คือเส้นสายความสัมพันธ์
รอจนขับไล่คนพวกนั้นกลับไปกันหมดแล้ว ไอ้อ้วนก็กลับมาหาเฉินเฟิงด้วยท่าทางที่เขินอาย
“คุณชายเฉิน ท่านว่า ข้าสามารถที่จะกลับไปได้แล้วหรือยัง”
เขาคิดที่จะหลบหนี แต่เฉินเฟิงก็ยังคงไม่ยอมปล่อยเขาไป
“นายจัดการเรื่องจนเสร็จเรียบร้อยอย่างดีแล้ว ข้าคิดว่าข้าควรจะต้องมอบรางวัลให้แก่นายด้วย”
ไอ้อ้วนรีบโบกมือปฏิเสธ
“คุณชายเฉิน ไม่ต้องหรอก มันคือสิ่งที่ข้าควรจะทำอยู่แล้ว”
เฉินเฟิงกลับพูดขึ้นว่า
“นายปฏิบัติหน้าที่ตามที่ข้าสั่งจนสำเร็จ แน่นอนว่าข้าจะต้องมอบรางวัลให้กับนาย แต่ที่นายเตรียมที่จะแอบอนุญาตให้คนอื่นเข้ามาภายในคลับ ข้าก็จะไม่ยกโทษให้ ดังนั้นสองเรื่องที่ว่านี้ทดแทนกันเรียบร้อย ข้าก็ไม่ได้ต้องการจะให้นายทำอะไรมาก โดยการเฝ้ายามของที่นี่ จะให้นายมาปฏิบัติหน้าที่แทนชั่วคราวจะว่าอย่างไร”
ไอ้อ้วนถึงกับร้องไห้ แต่เขาก็ทราบดีว่าตนเองได้ไปก่อเรื่องวุ่นวายให้กับเฉินเฟิงซึ่งการถูกลงโทษแบบนี้นั้นก็ถือว่าดีมากเท่าไหร่แล้ว จึงรีบกล่าวขอบคุณขึ้นโดยไม่ต้องคิด
แต่กลับเป็นว่ายามที่ยืนอยู่ตรงนั้นมองมาที่เฉินเฟิงด้วยความประหลาดใจ
เฉินเฟิงยิ้มให้กับเขาเล็กน้อย
“นายหยุดงานพักผ่อนสองวันแล้วกัน เป็นการพัก
