ผ่อนแบบที่ยังคงได้รับเงินเดือนปกติ”
เรื่องที่เกิดขึ้นในสวนซวนหยวนเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น และก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรกับการใช้ชีวิตของเฉินเฟิง
แต่การใช้ชีวิตที่สงบเงียบนั้นมันช่างแสนสั้นยิ่งนัก
เป็นเพราะว่าการต่อสู้ที่พ่ายแพ้ของยอดฝีมือของภาคตะวันออกเฉียงเหนือในยันเจียงเหมือนว่าจะทำให้ทั่วทั้งภาคตะวันออกเฉียงเหนือรู้สึกเสียหน้าอับอายเป็นอย่างมาก
ตอนนี้ภายในผับแห่งหนึ่งในเมืองในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เจี่ยตงกำลังนั่งดื่มเหล้าอยู่กับพวกพ้องในผับแห่งนี้
โดยหนึ่งในนั้นก็คือลูกชายของหวางลั่วปิง ที่ชื่อว่าหวางเสวเต้าซึ่งเป็นผู้ที่ชื่นชอบนาฬิกาข้อมือ แบรนด์หรู
“พี่เสวเต้า ลุงหวางต่อสู้พ่ายแพ้ให้กับไอ้หนุ่มน้อยนั่นจริง ๆ เหรอ? ”
แม้ว่าภายนอกจะมีข่าวลือกระจายไปทั่วแล้ว แต่ก็ยังไม่มีผู้ใดที่รับทราบข่าวข้อมูลที่เป็นความจริง ซึ่งหวางลั่วปิงก็กำลังพักรักษาตัว ไม่มีทางที่จะออกมายืนยันว่าตนเองได้พ่ายแพ้อย่างแน่นอน
ส่วนเฉินเฟิงนั้นก็เกียจคร้านที่จะออกมาโอ้อวดว่าเอาชนะการต่อสู้ในครั้งนี้
ดังนั้นเจี่ยตงจึงได้ถามขึ้นด้วยความหวังอันเลือนลางว่าเป็นเพียงแค่ข่าวลือ
แต่หวางเสวเต้ากลับมีสีหน้าที่ขมขื่น และพูดขึ้นอย่างโหดเหี้ยมว่า
“ก็เป็นเพราะเฉินเฟิงนั้นที่โหดร้าย มีวิทยายุทธเก่งกาจแต่กลับใช้ในทางที่ผิด ตอนนั้นข้าก็อยู่ที่ตรงนั้นด้วย พ่อของข้าเกือบที่จะเอาชนะเขาได้แล้ว แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ดวงตาสองข้า
