ไว้แน่
ชายอ้วนอยู่ด้านข้าง ไม่เห็นการโอดครวญ จึงกลับมาที่โต๊ะ
เฉินเฟิงจึงพูดขึ้นใหม่
“หินประหลาดไม่มีปัญหา แล้วการท้าดวลจะทำอย่างไร”
ก็ให้เจ้าอ้วนมาตอบ
“คุณชายเฉิน แม้ว่าจะท้าดวล ก็ไม่ควรจะทำร้ายร่างกายตัวเอง เคล็ดลับกับหินประหลาดล้วนเป็นของมีค่า ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร ถ้ามีฝ่ายเดียวไม่มีฝ่ายตรงข้ามก็ลำบาก
“ผมเลยคิดว่าเราอย่าใช้ของสองสิ่งเป็นของดวลดีกว่า แต่ใช้สิทธิในการใช้มันเป็นการดวล”
“อ้อ！ว่าอย่างไรล่ะ”
“ที่จริงนั้นง่ายมาก ถ้าฝ่ายไหนแพ้ ก็ให้อีกฝ่ายยืมของที่ใช้เป็นประกันเป็นเวลาหนึ่งปี ไม่ว่าอีกฝ่ายจะพัฒนาได้มากเท่าไหร่จากของสิ่งนั้น หนึ่งปีให้หลังก็คืนของ”
เฉินเฟิงเบ้ปากยิ้ม พวกเขาความคิดดีจริง
เคล็ดลับถ้าให้ฝ่ายตรงข้ามยืม พวกเขาก็คัดสำเนาเอาไว้อีกเล่ม ปีที่ให้ยืมไปนั้นๆก็เท่ากับไม่ได้สูญ
เสียอะไร
แต่เฉินเฟิงกลับไม่ใส่ใจ พูดอย่างเด็ดขาด
“ตกลง！งั้นเอาตามนี้”
การตัดสินใจของเฉินเฟิงกลับทำให้ฝ่ายตรงข้ามสามสี่คนไม่มีปฏิกิริยา พวกเขาคงคิดว่าตอนที่เฉินเฟิงต่อรอง พวกเขาจะเป็นฝ่ายยอมให้ในท้ายที่สุด แล้วจะได้ลงตัวกัน
แต่คิดไม่ถึงว่าเฉินเฟิงตอบรับทันที แม้ว่าจะเหนือความคาดหมาย แต่สำหรับพวกเขาแล้วเป็นข้อดี
“คุณชายเฉินเป็นคนจริง ดี งั้นพวกเรานัดสนามดวลกัน อีกสามวันให้หลังนัดดวลกันที่สวนซวนหยวน ไม่ทราบว่าคุณชายเฉินคิดเห็นประการใด”
เฉินเฟิงขี้เกียจพูดพล่ามทำเพลง
“ตกลง งั้นสามวันหลังเจอกั
