จังหวะเดินของชิงชิว กระหวัดไปมา
“ไม่เป็นไรนะ!”
เห็นเฉินเฟิงที่เหม่อลอยหลังจากที่ได้คุยกับชิงชิว หลินหวั่นชิวจึงถามขึ้นอย่างห่วงใย
“ผมไม่เป็นไร!แค่มีบางเรื่องที่ไม่เข้าใจ”
ในใจมีคำถาม ดังนั้นในระหว่างทางที่ส่งหวั่นชิวกลับไป เขาก็ไม่ได้พูดอะไร
แม้ว่าหลินหวั่นชิวจะผิดหวัง เดิมทีอาจจะพูดจาห่วงใยได้บ้าง แต่กลับเงียบเสีย แต่เธอก็ไม่อยากรบกวนเฉินเฟิง ดังนั้นจึงได้แต่จากไป สองคนจูบอำลา แล้วไม่มีอื่นใด
แต่พอเฉินเฟิงออกเดินได้สองก้าว หลินหวั่นชิวก็เรียกตัวไว้
“เฉินเฟิง ฉันคิดถึงคุณเสมอ คิดถึงมากๆ”
พูดจบ เธอเองก็ไม่กล้าหันไปมองเฉินเฟิง แล้ววิ่งหนีกลับบ้านดื้อๆ
ผ่านไปสองวินาที เฉินเฟิงถึงนึกคำพูดของหวั่นชิวออก