อย่างน่ารังเกียจ
เฉินเฟิงมายืนบังหน้าหวั่นชิว ไม่ยอมให้เจี่ยตงเข้าใกล้
ไม่พูดมาก มือกวาดปัดที่เขี่ยบุหรี่บนโต๊ะ แล้วฟาดไปที่เข่าของฝ่ายตรงข้าม
แต่คิดไม่ถึง เจี่ยตงป้องกันตัวไว้แล้ว เขากระโดดหลบหลัง หลีกตัวไป
“กูกำลังเครียดหาคู่ต่อสู้พอดี”
พูดจบ ตะปบมือด้วยนิ้วทั้งสี่ ราวกับกรงเล็บเหยี่ยวก็ไม่ปาน
เฉินเฟิงรู้ถึงใจ มิน่าล่ะจู่โจมมาแบบนี้ ส่วนใหญ่ผ่านการฝึกมาแล้ว