ยยั่วยุให้เกิดกลียิ่งกว่าเดิม ระลอกที่สามกลับกลายเป็นคลื่นสามลูกกระหน่ำพร้อมกันมาประหนึ่งจะแหนบบีบเขา!
“ฮึ!”
ครานี้ชายหนุ่มชุดดำมิอาจแสดงอิทธิฤทธิ์เยี่ยงคราก่อน สีหน้าแดงก่ำ ลมหายใจแท้ทั่วร่างถูกรั้งใช้จนเกือบหมดสิ้น ต้องรับมือกับคลื่นเหล่านั้นแบบปะทะกันโดยตรง ไม่มีฝ่ายใดรุกคืบหรือถอยท้อ
เมื่อเห็นดังนั้น เขาทำได้เพียงกัดฟันแน่น เปลี่ยนรูปมือลับ ๆ ค่อย ๆ รวบลมหายใจฟ้าอันกว้างใหญ่ไพศาลที่เคยปล่อยออกมากลับคืน
แล้วเรื่องอัศจรรย์ก็เกิดขึ้น
เมื่อเขาค่อย ๆ ยั้งพลังเวทกลับคืน คลื่นทะเลเมฆที่เคยปั่นป่วนกลับลดระดับลงช้า ๆ พร้อมกับลมหายใจที่ถูกรวบคืน ราวกับทุกสิ่งย้อนกลับสู่สภาวะแรกเริ่ม
“ฮู่…”
ชายหนุ่มชุดดำจึงค่อยถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ทว่าร่างพลันโงนเงน ลมหายใจร่อยหรอ สิ้นเรี่ยวแรง ยืนแทบไม่อยู่ ต้องเร่งควบคุมเรือแบนลำนั้น ลอยห่างออกจากทะเลเมฆครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบโอสถขึ้นกลืนและนั่งเข้าสมาธิฟื้นฟูอยู่ครู่ใหญ่จึงพอคลายเหนื่อย
ในห้วงขณะนั้นเอง แสงลมทะยานหนึ่งพลันตกลงมาจากฟ้า
เห็นแสงลมแยกเปิดออก สายหนึ่งร่วงลงมาเป็นเด็กหนุ่มรูปงามผู้หนึ่ง ถือพัดขนนก สวมผ้าโพกศีรษะหรูหรา ร่อนลงบนเรือเดียวกันกับชายชุดดำ ยิ้มพลางกล่าวว่า
“เทียนเหอ พลังเจ้าก้าวหน้าไม่น้อยเลยนะ”
“ทะเลรักษาสมดุลนี้ล้อมรอบหน้าผาเพลิงศักดิ์สิทธิ์ พื้นฐานอยู่ที่คำว่า ‘สมดุล’ ยิ่งเจ้าพลังแข็ง คลื่นก็ยิ่งสูง”
“ศิษย์ขั้นรวมลมปราณขั้นสูงโดยทั่ว
