ที่คอของอู๋คุนอย่างแรง!
หัวของอู๋คุนแยกออกจากร่างกายทันที ร่างกายของเขากระตุกไม่กี่ครั้งแล้วล้มลงกับพื้นไม่สามารถลุกขึ้นมาได้อีก ส่วนหัวของอู๋คุนที่อยู่ในมือของเฉินเฟิงแม้ว่าจะสิ้นชีพไปแล้วแต่ดวงตาของเขายังคงเบิกกว้างในแววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและไม่อยากเชื่อ
“ศิษย์พี่ศัตรูได้ตายแล้ว!”
เฉินเฟิงถือหัวของอู๋คุนไว้ในมือพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าด้วยสายตาที่เย็นชา
วิลเลียม แม้ว่าอู๋คุนจะถึงคราวเคราะห์แล้วแต่หัวของเขาก็ยังคงถูกเฉินเฟิงตัดลงมา
เฉินเฟิงหิ้วหัวของอู๋คุนไว้และในแววตาของเขายังหลงเหลือจิตแห่งการสังหารของเมื่อกี้
เฉินเฟิงในตอนนี้ยืดอกหลังตรงสายตาที่เย็นชากวาดมองไปทั่ว ไม่ว่าใครก็ตามที่สบตากลับเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเย็นวูบในใจ
ใบหน้าของเฉินเฟิงในตอนนี้ถูกผู้คนจดจำไว้ในใจเป็นอย่างดี แม้แต่ช่างภาพจากองค์กรศิลปะการต่อสู้โลกก็บันทึกภาพเหล่านี้ไว้อย่างรวดเร็ว
“เฉินเฟิง!”
“เฉินเฟิงแห่งประเทศหวา!”
“เจ้าแห่งชัยชนะ!”
หลังจากที่เงียบขรึมไปสักพักเสียงโห่ร้องก็ดังกึกก้องขึ้นจากสนามประลอง พวกเขาต่างพากันตะโกนเรียกชื่อของเฉินเฟิงด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทาเห็นได้ชัดว่าอารมณ์ของผู้ชมดูตื่นเต้นมาก
อารมณ์ของผู้ชมทุกคนเปลี่ยนไปเพราะเฉินเฟิงคนเดียว เดิมทีผู้ชมที่รู้สึกสงสัยความสามารถของเฉินเฟิงในตอนนี้ก็เริ่มส่งเสียงตะโกนเรียกชื่อเขาด้วยเช่นกัน
การกระทำของเฉินเฟิงได้ทำให้ทุกคนเปลี่ยนแนวคิดใหม่ ใ
