บทที่ 103 ได้ยินศึกชิงมรรคผลครั้งแรก
“รวม!”
ภายในถ้ำพำนักพร้อมกับที่จ้าวยอดเขาปะสานฟ้าเปล่งเสียงมรรคผลพลังวิชาโคจรอย่างบ้าคลั่งวิญญาณของ “เฉินซิ่นอัน” ที่เดิมทีใกล้จะสลายไปในที่สุดก็กลับคืนสู่ความมั่นคงอีกครั้ง
“นี่ข้า…ยังมีชีวิตอยู่หรือ? ท่านพ่อ?”
เมื่อเห็นเฉินซิ่นอันที่เริ่มฟื้นสติ จ้าวยอดเขาปะสานฟ้าเผยรอยยิ้มอ่อนโยน กล่าวด้วยน้ำเสียงอบอุ่นว่า “ข้ารู้อยู่แล้วว่าบุตรของข้ามิใช่คนสามัญ”
เห็นได้ชัดว่าในขณะที่ช่วยเฉินซิ่นอันรวมวิญญาณนั้น จ้าวยอดเขาปะสานฟ้าได้คำนวณเหตุและผลไปแล้วหนึ่งรอบ หลังจากหลิวซิ่นสูญเสียการคุ้มครองของยันต์เทวะ เหตุการณ์ในอดีตย่อมไม่อาจปิดบังได้อีกต่อไป ส่วนวิญญาณธงเฉินซิ่นอันที่ยืมเหตุและผลของร่างเดิม อีกทั้งยังพกยันต์เทวะติดกายอยู่ ก็สามารถปิดบังชะตาสวรรค์ได้อย่างสมบูรณ์
ผลลัพธ์คือ จ้าวยอดเขาปะสานฟ้ามิได้รู้สึกถึงความผิดปกติแม้แต่น้อย
ในผลคำนวณของเขา เหตุการณ์ทั้งหมดคือเฉินซิ่นอันถูกเจินเหรินบรรพกาลลอบทำร้าย กลายเป็นวิญญาณธงที่ถูกหลิวซิ่นควบคุม แต่ในที่สุดก็ใช้สติปัญญาฆ่าอีกฝ่ายได้สำเร็จ
“อย่างไรก็ดี เจ้าปลอดภัยก็ดีแล้ว”
จ้าวยอดเขาปะสานฟ้าถอนหายใจเบา ส่วนวิญญาณธงเฉินซิ่นอันแม้ภายนอกจะแสดงสีหน้าซาบซึ้ง แต่ภายในกลับไม่กระเพื่อมแม้แต่น้อย
ขออภัยด้วย ท่านพ่อ
ข้าบัดนี้คือคนของนายท่านแล้ว…
จ้าวยอดเขาปะสานฟ้ายกมือประคองวิญญาณของเฉินซิ่นอัน ก้าวเพียงหนึ่งครั้งก็กลับไปถ
