ึงยอดเขาปะสานฟ้า จากนั้นใช้ดินปั้นเป็นร่างมนุษย์ อย่างทะนุถนอมแล้วจึงวางวิญญาณนั้นไว้ภายใน
“อย่าได้กังวล นี่เป็นเพียงชั่วคราว ครั้งนี้เจ้าถูกเจินเหรินบรรพกาลคำนวณจนพลาดพลั้ง มีข้าอยู่ เจ้าเพียงบำเพ็ญพักฟื้นอีกสิบกว่าปี ก็จะกลับคืนสู่จุดสูงสุดได้ ร่างกายนี้ข้าจะสร้างใหม่ให้เจ้า เมื่อเวลาผ่านไป เจ้าก็ยังมีโอกาสฝ่าทะลุสู่ขั้นวางรากฐานได้อีกครั้ง”
จ้าวยอดเขาปะสานฟ้ากล่าวอย่างอดทน
เห็นได้ชัดว่าเขาเข้าใจความเงียบของเฉินซิ่นอันว่าเป็นเพียงความหดหู่หลังความพ่ายแพ้ จึงเอ่ยปลอบอย่างอ่อนโยน ความรักบุตรในถ้อยคำแทบเอ่อล้น
เฉินซิ่นอันตอบรับไปเพียงลวก ๆ แต่ในใจกำลังนึกถึงภารกิจที่ลวี่หยางมอบหมายไว้
“ท่านพ่อ ด้วยสภาพของข้าในตอนนี้ ยังสามารถฝ่าทะลุวางรากฐานได้จริงหรือ?” เฉินซิ่นอันเงยหน้า สีหน้าฉายแววหม่นอย่างพอดิบพอดี
“แน่นอนว่าย่อมได้!”
จ้าวยอดเขาปะสานฟ้ายิ้มบาง เอ่ยว่า “ในมือข้ามีของวิเศษขั้นวางรากฐานหนึ่งชิ้น เรียกว่าโคลนหยกสรรค์สร้างข้าตั้งใจจะใช้มันสร้างร่างใหม่ให้เจ้า”
“เช่นนั้น เจ้าย่อมมีโอกาสหนึ่งส่วนสิบในการฝ่าทะลุวางรากฐานได้สำเร็จ”
“หากเจ้าฝึกสำเร็จในเคล็ดไหมสวรรค์เห็นตนตัดภวังค์อีกทั้งรวมกับปราณแท้จริงชั้นสามแห่งคัมภีร์ปะสานฟ้าเจ้าก็จะมีสามส่วนสิบแห่งความหวังที่จะวางรากฐานได้สมบูรณ์”
ก็เป็นเพียงวิธีธรรมดาทั้งนั้น
เฉินซิ่นอันที่ถูกลวี่หยางชุบหลอมซ้ำไปซ้ำมาจนภักดีสุดใจ บัดนี้คิดเพียงว่าจ
