ทั้งยังเป็นคนที่โดดเด่นในหั้วจิ้งชั้นสุด
จากความสามารถของหวังอีเตา ฆ่าเฉินเฟิง เป็นเรื่องที่ง่ายมาก ทั้งสองคนเป็นคนละระดับ
อย่าว่าแต่ทุกคน แม้แต่หวังอีเตาเวลานี้ก็นิ่งค้างไป
“อะไร……นายพูดว่าอะไร?”
“ครึ่งปี ต้องการเวลาแค่ครึ่งปี ฉันจะไปเอาชีวิตนายถึงที่！” เฉินเฟิงพูดซ้ำคำพูดเดิมอีกรอบ
“ฮ่าๆ ดี ดีมาก เจ้าเด็กคนนี้ ฉันจะรอดู ถึงเวลานั้นแกจะเก่งสักแค่ไหน！”
หวังอีเตาหัวเราะในลำคอ ทว่าภายในใจกลับกระตุก นี่เป็นโอกาสอย่างหนึ่ง ถึงเวลานี้เขาสามารถฆ่าเจ้าเด็กเฉินเฟิงได้อย่างโจ่งแจ้ง ถึงเวลานั้นความแค้นทั้งหมดก็จะได้ชำระ
คิดถึงตรงนี้ หวังอีเตาตัดสินใจแล้ว ไม่ได้พูดอะไรให้มากมายอีก เขามองไปที่เย่หนานเทียนด้วยสายตาเย็นยะเยือก จากนั้นหันหลังเดินออกไป ทว่าศพของฉู่เหอลูกศิษย์ของเขายังนอนอยู่ตรงนั้น
ตั้งแต่ต้นจนจบหวังอีเตาไม่ปรายตามองลูกศิษย์ของตนแม้แต่น้อย ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์รู้สึกว่าหวังอีเตาไร้หัวจิตหัวใจ ไม่มีความรู้สึก
หลังจากหวังอีเตาจากไป ทุกคนมองไปที่เฉินเฟิง
ฟางเจิ้ง ก่วนหนานเทียนรู้สึกว่าหลังจากที่เฉินเฟิงเอาชนะฉู่เหอเขาก็คิดว่าตนเองเก่ง แน่นอน เฉินเฟิงกล้าท้าประลองหวังอีเตา ความกล้าหาญนี้ ผู้สืบทอดของเขาไม่มีวันกล้าทำ
“เฉินเฟิงคิดจะทำอะไรกันแน่?”
เวลานี้จียุ่นอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น เขารู้สึกว่าเฉินเฟิงไม่รู้จักเจียมจนจริงๆ ถึงแม้จะเอาชนะฉู่เหอ แต่หวังอีเตาไม่ใช่คนระดับเดียวกับเขา การก
