บทที่ 643 ลาศีล
ฉึบๆๆ……
ได้ยินคำพูดที่น่าตกตะลึงของหวู่เหวินโป๋ ทุกคนหันไปมองเสี้ยเมิ่งเหยาพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย เตรียมจะให้เสี้ยเมิ่งเหยาตัดสินใจ
เสี้ยเมิ่งเหยายกข้อมือขึ้น มองดูเวลา สี่โมงยี่สิบนาที
“ทำแบบนี้กันเถอะ พี่หวัง รบกวนพี่เข้าไปปลุกเฉินเฟิงหน่อย แล้วพวกเราค่อยเข้าไป” เสี้ยเมิ่งเหยาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วบอกกับหวังเฉียน
ท่ามกลางทุกคน หวังเฉียนวรยุทธ์สูงที่สุด เธอคิดว่าหวังเฉียนไปปลุกเฉินเฟิง น่าจะทำให้ส่งผลกระทบต่อเฉินเฟิงน้อยที่สุด
“ได้”
หวังเฉียนพยักหน้า ขณะที่กำลังจะเดินไปที่วิลล่า จู่ๆกลับได้ยินเสียงเครื่องรับวิทยุดังขึ้น：“คุณชายโป๋ มีคนพยายามจะบุกเข้าไปในวิลล่า หนึ่งในนั้นเป็นจอมยุทธ์ พลังของเขาน่ากลัวมาก ลูกศิษย์หลายคนถูกทำลายจนแย่กันหมดแล้ว ไม่สามารถหยุดเขาไว้ได้！”
ฉึบ！
ตกตะลึงกับสิ่งที่ได้ยิน สีหน้าของหวู่เหวินโป๋เปลี่ยนไปทันที
“เกิดอะไรขึ้น?”
สีหน้าที่เปลี่ยนไปของหวู่เหวินโป๋อยู่ในสายตาของทุกคน เสี้ยเมิ่งเหยาอดไม่ได้ที่จะถาม
“มีคนทำร้ายคนของฉัน พยายามจะบุกเข้ามาให้ได้ เดาว่าคนที่มาคงไม่ได้มาดี！” หวู่เหวินโป๋ขมวดคิ้วเป็นปม หมุนตัวหันหลัง มองไปที่ทางเดินเข้าไปในวิลล่าด้วยสีหน้าเป็นกังวล
ได้ยินคำพูดตกตะลึงของหวู่เหวินโป๋ เสี้ยเมิ่งเหยาชะงัก จากนั้นหันไปมองทางเดียวกันโดยไม่ได้นัดหมาย
นาทีถัดไป
ขณะที่ทุกคนกำลังมองไป จิ่งหรินและมู่หยางเดินเคียงบ่าเคียงไหล่กันเ
