ินเชี่ยนถามกลับ
“ฉันทำเอง แกจะเอาไง?”
นักแข่งรถกาวลี่ใส่ชุดนักแข่งคนหนึ่งเดินออกมา เมื่อวานเขานอนกับนางแบบสาวสวยสองคนยังไม่หนำใจ พอเห็นหุ่นเซ็กซี่ของเจ้าหน้าที่สาวคนนั้น ก็เกิดอาการหื่นเลยเข้าไปลวนลาม
“ฉันให้ทางเลือกนายสองข้อ หนึ่งตบหน้าตัวเองสองที และขอโทษเจ้าหน้าที่ของฉัน จากนั้นก็จ่ายค่าเสียหายซะ สองให้คนของฉันตบหน้านายสองที นายจะหมดสิทธิ์เข้าแข่งคืนนี้และไสหัวออกไปจากที่นี่ซะ!” หวู่เหวินเชี่ยนพูดชัดถ้อยชัดคำ
ชิ้งชิ้งชิ้ง…พอได้ยินคำพูดของหวู่เหวินโป๋ ไม่ว่าจะเป็นผูชางจวู้นกับหลี่ตงชิง หรือแม้แต่นักแข่งรถกาวลี่คนอื่น พวกเขาสีหน้าเปลี่ยนสีทันที และมีสีหน้าโกรธในระดับที่ต่างๆกัน
เพราะในสายตาพวกเขาแล้ว หวู่เหวินโป๋ไม่ควรออกหน้าให้สาวเซ็กซี่ชั้นต่ำแบบนั้น และไม่ควรจะ มาเหิมเกริมต่อหน้าพวกเขาแบบนี้ด้วย!
“แกรู้ไหมว่าแกกำลังทำอะไรอยู่หะ?” หลี่ตงชิงถามด้วยสีหน้าดำทะมึนขั้นสุด
“ฉันต้องรู้อยู่แล้วสิ” หวู่เหวินโป๋ตอบอย่างเย็นชา “อีกอย่าง ฉันจะเตือนนายอีกครั้ง ที่นี่คือหวาเซี่ย ถ้านายยังปากไม่ดีพูดจาหมาๆอีก ฉันไม่รังเกียจที่จะสั่งสอนนาย!”
“แก…”
หลี่ตงชิงโกรธจัด จะพูดอะไรต่อ แต่โดนผูชางจวู้นรั้งมือไว้
